سليوليت و چاقي ران - علل و راههاي درمان

[tavakkol23]

سليوليت و چاقي ران - علل و راههاي درمان

اصــولاً خانم ها بیشتر از قسمت ران ها چاق می شوند.

در دخـتـر هــا از سن 14 سالگی شروع می شود و با بالا
رفـتـن سـن افـزایـش یافتـه و لایـه هـای پـوسـت نـازک تـر
می شوند. چاقی ران یا سلیولیت بیشتر در خانم ها بعد
از زایمان و همچنین در افرادی که از قرصهای ضد حاملگی
اسـتـفـاده می کنند ایجاد می شود. همچنین این عارضه
می تواند بعد از بــوجود آمدن جراحت در بدن که سیستم
گـردش خـون را مـخــتل می کند ایجاد شود. در افرادی که
پیـوسته در حالت نشسته هستند نیز بافت های پیوندی
سخت تر شده و در پوست فرورفتگی ایجاد می کند.

مرد ها کم تر دچار این عارضه می شوند، به این علت که
شبکه سلول های چربی آن ها در عمق پوست وجود دارد. اگر به نقشه بدن زن نگاه کنید، خواهید دید که سلول ها شکل بسیار صافی دارند و بسیار به سطح پوست نزدیک هستند و این مسئله باعث گود رفتگی و فرورفتگی در پوست می شود. اما سلول های بدن مرد شکل تیز تری دارند و با فاصله بیشتری از پوست واقع شده اند که باعث می شود به ندرت به این عارضه مبتلا شوند.
بعضی عوامل که ابتلا به سلیولیت یا چاقی ران را تشدید می کنند:

• وراثت: بر حلاف استحکام ناخنها و رنگ و بافت مو که نمی توان کاری در موردشان کرد، برای مبارزه با چاقی ران راه های بسیاری وجود دارد.
• کمبود جذب آب: آب کمک می کند که سیستم دفعی به خوبی عمل کند و کلیه سموم و مواد زائد را از بدن خارج کند. سعی کنید روزی 7 لیوان آب بنوشید.
• رژیم های غذایی: عادتهاي بد غذايي (الكل، كافئين، ...) به ایجاد چاقی ران کمک می کنند چون مواد دفعی و سمومی که تولید می کنند در بافت های چربی باقی مانده و خارج نمی شوند. بر خلاف آنچه که شنیده اید، رژیم های غذایی هرگز با این عارضه مقابله نمی کنند. در واقع، رژیم های غذایی حتی خطر ابتلا به آن را نیز افزایش می دهند چون فکر می کنیم که بدن بی غذا مانده است و در صدد جبران آن بر می آییم که این به چاقی ران کمک می کند. همه ی چربی های اشباع شده به ایجاد سلیولیت یا چاقی ران کمک می کنند. این چربی ها راه شاهرگ ها را می بندند و در بافت ها باقی می مانند و باعث اختلال در سیستم دفعی بدن می شوند.
• سيگار کشیدن: نه فقط برای پوست و ریه ها ضرر دارد، بلکه با منقبض کردن مویرگ ها باعث ضعیف تر شدن پوست می شوند. همچنین باعث خراب کردن بافت های پیوندی شده و به ایجاد فرورفتگی و چاقی ران کمک می کند.
• استرس و فشار: باعث درد های عضلانی می شود. همچنین باعث مسدود کردن بافت ها شده و سیستم دفعی بدن را مختل می کند.
• معالجات و درمان های مختلف: نیز باعث مختل شدن عملیات طبیعی بدن می شود و سیستم دفعی بدن را آسیب می رساند. قرص های رژیمی، قرص های خواب آور و قرص های ادرار آور، همه می توانند باعث چاقی ران ها شوند.
• ورزش نکردن: و همیشه یک جا نشستن نیز به این عارضه کمک می کند. ورزش، بسیاری خطرات را برای سلامتی شما کاهش می دهد و باعث می شود که کمتر به آن عارضه دچار شوید. ورزش قدرت عضله ها را بالاتر برده و سیستم گردش خون را تنظیم می کند و سلامتی عمومی بدن را بالا تر می برد.

بعضی خانم ها فکر می کنند که بعضی مکمل های رژیمی برای مبارزه با چاقی ران ها موثر هستند.(mardoman)

[tavakkol23]

با این بیماری چه کنیم؟

مقابله با این مشکل متداول که بیشتر در پشت پاها، ران ها و **** دیده می شود، کار بسیار دشواری است. مشاهده شده است که آن افرادی که از لوسیون های بدن که حاوی DMAE هستند استفاده کنند، بعد از چند مرتبه استفاده تغییرات خوبی ملاخظه می کنند. همچنین سعی کنید روزی 8 تا 10 لیوان در روز آب بنوشید.
همیشه باید به خاطر داشته باشیم که پوست بدن همیشه حال و روز اوضاع داخلی بدن را نشانمی دهد. بنابراین برای دستیابی به بیشترین استفاده از درمان های بیماری های پوستی باید از رژیم های مخصوص استفاده کنیم که فاقد تحریک کننده ها باشد.
محصولات توصیه شده:
- لوسیون آلفا لیپوئیک اسید
- RoC Anti-Cellulite Care
برای مقابله با این عارضه انتظار معجزه نداشته باشید. اما با خوب غذا خوردن و ورزش کردن و پائین آوردن استرس روحیتان و گاه گاهی استفاده از آب های معدنی، پوستي صاف و لطیف تر داشته باشید. با استفاده از داروها و لوسیون های خوب، پوستتان را نرم و صاف کنید. همچنین بالا رفتن گردش خون به شما انرژی طبیعی بیشتری می دهد.
رمز مقابله و جلوگیری از ابتلا به چاقی ران، تصفیه بدن با استفاده از تمرینات ورزشی، رژیم های غذایی سالم، کاهش استرس و گردش خون مناسب است.
چگونه با این عارضه مبارزه کنیم؟

1- استفاده از یک رژیم غذایی سالم که مواد دفعی و زاید را از بدن بیرون کند می تواند شروعی برای مبارزه با این بیماری باشد. یعنی از میوه های تازه و سبزیجات و حبوبات استفاده کنیم و مصرف قهوه ، سودا و الکل را پائین آورده و سیگار کمتر بکشیم. استفاده از رژیم های غذایی کم چربی و پر فیبر و کربوهیدرات، بسیار مهم است. چرا که بدن این غذا ها را بسیار راحت تر هضم کرده و بعد از استفاده به راحتی دفع می کند. شکر، نشاسته، نمک، ادویه جات و روغن های حیوانی در بدن سخت تر دفع می شوند. رژیم های غذایی کم چربی، مواد زائد و دفعی را در بدن کاهش داده و به دفع آن ها کمک زیادی می کند. حدود دو لیتر در روز آب بنوشید تا به دفع مواد زائد از بدنتان کمک کنید.
2- ورزش کردن نیز در تنظیم سیستم گردش خون نقش اساسی دارد. ورزش عضله ها و بافت های اطراف ماهیچه ها را نیز سفت می کند.
3- ماساژ نیز در مبارزه و جلوگیری از ابتلا ی به سلیولیت و چاقی ران ها کمک شایانی دارد. ماساژ با درست به کار انداختن ماهیچه ها و برانگیختن سیستم گردش خون و سیستم لنفاوی که باعث از بین رفتن بافت ها می شود، کمک می کند که امیال طبیعی بدن اصلاح شوند. با ماساژ می توان قسمت هایی از بدن را که نمی توان با حرکات ورزشی تحریک کرد مثل داخل زانو و بالای ران ها را برانگیخت. هر کدام از پاهایتان را چند دقیقه در روز با حرکاتی دایره وار ماساژ دهید تا با این کارچربی ها را از بین برده و به دفع مواد زائد آن کمک کنید.
4- مالش دادن و پاک کردن پوست برای چند دقیقه سیستم گردش خون را بالا می برد. از پاهایتان شروع کنید و با حرکاتی رو به بالا پوستش را مالش دهید. اگر چند دقیقه در روز قبل از دوش گرفتن این کار را تکرار کنید، ظاهر پوست را شاداب تر و سالم تر خواهید کرد.
5- فشار های عصبی نه تنها روی عضله ها فشار می آورد، بلکه باعث می شود که بافت های پیوندی که عضله ها را می پوشاند نیز دچار گرفتگی شود. فشار عصبی بافت ها را مسدود کرده و از دفع مواد زائد جلوگیری می کند. آسوده خاطر شدن و کشیدن نفس عمیق باعث می شود که بدن استراحت کرده و به درستی کار کند. تنفس صحیح از فشار عصبی جلوگیری کرده و اکسیژن بیشتری به بدن می رساند که باعث سلامت بدن می شود. (mardoman)

[tavakkol23]

خانم ها، ورزش عضلات لگن
چگونه عضلات لگن ضعيف مي گردد؟
عضلات لگن به جريان ادرار کمک مي نمايند. حاملگي، زايمان و اضافه وزن مي تواند باعث شلي عضلات فوق گردد. خوشبختانه عضلات لگن مانند ساير عضلات هستند. بدين ترتيب که مي توانند با تمرين قوي تر شوند. خانم هايي کــه دچـار دفع ناگهاني بدون کنتــرل ادرار مي شوند با تمرينات خاص به نام Kegel (بخوانيد کي- گل) مي توانند عضلات مربوطه را تقويت و از دفع ناگهاني ادرار پيش گيري نمايد.
کدام عضلات راه خروجي مثانه را کنترل مي نمايند؟
در کف لگن عضلات مختلفي بين ران ها قرار گرفته اند. اين عضلات به قسمت هاي کناري و جلو و عقب لگن اتصال دارند. اما دو عضله از ميان آنها بيشترين کار را انجام مي دهند. بزرگترين آن دو بصورت ننو کشيده شده است و ديگري شکل مثلث دارد. اينها همان عضلاتي هستند که شخص براي متوقف کردن يا براه انداختن جريان ادرار از آن استفاده مي کند. يعني عضلاتي که مي بايد با تمرين قوي گردند.
چگونه مي توان اين عضلات را تقويت کرد؟
شخص هر جا و هر زمان مي تواند اين کار را انجام دهد. مثلاً رانندگي، تماشاي تلويزيون يا هنگام کار در منزل يا اداره. نحوه انجام آن ساده است، کشيدن يا جمع کردن عضلات لگن درست مشابه اينکه شخص بطور ناگهاني مي خواهد جريان ادرار را قطع نمايد. ده ثانيه انقباض و ده ثانيه استراحت، اين کار بهتر است حداقل ده دفعه و سه يا چهار بار در روز انجام شود. درست همان طور که در تمرينات عضلاني، براي قدرتمند شدن آنها تامل مي کنيد، در مورد اين کار نيز مي بايد صبر داشته به تمرينات ادامه دهيد.
نتايج آن گاهي کمتر از 6 تا 12 هفته مشهود نخواهد شد.
چند نکته را به خاطر بسپاريد:
1- ضعف عضلات کف لگن منجر به دفع ناگهاني و خودبخودي ادرار از مثانه مي گردد.
2- تمرين روزانه عضلات را تقويت مي کند.
3- اين تمرينات کنترل بر روي مثانه را افزايش مي دهد.
4- در مورد صحت انجام آن با پزشک يا پرستار مربوطه مشورت نماييد.
5- قبل از عطسه، پريدن يا بلند کردن اشياء عضلات لگن خود را سفت نماييد. اين عمل از ضعف عضلات و دفع غير ارادي و ناگهاني ادرار جلوگيري مي کند.
6- همچون ساير تمرينات ورزشي به اين کار تداوم ببخشيد.(salamat)

[tavakkol23]

تمرينهاي مخصوص تقويت عضلات كف لگن

كدام ماهيچه ها را " ماهيچه هاي كف لگني" مي نامند؟

"ماهيچه هاي كف لگن" گروهي از عضلات بين پاها هستند كه از مقابل استخوان شرمگاهي (در جلوي بدن) تا انتهاي ستون فقرات (در پشت) كشيده شده اند و به نگه داشته شدن مثانه، رحم و روده ها در جاي خود و نيز به ماهيچه هايي كه مقعد، مجاري ادراري و واژن را مي بندند، كمك مي كنند. ضعيف شدن يا آسيب ديدن اين ماهيچه ها، مثلا در نتيجه زايمان، موجب مي شود كه ديگر نتوانند وظايف خود را به خوبي انجام دهند. اين امر ممكن است منجر به بي اختياري ادرار ، كاهش ميزان لذت **** هنگام آميزش و همچنين بروز عارضه پايين افتادگي رحم شود. بي اختياري ادرار بدين معناست كه ممكن است در زمان سرفه، عطسه، خنده يا حركات ورزشي، مقدار كمي از ادرار فرد خارج شود. تخمين زده مي شود كه حدودا 25% خانمهاي حامله به اين عارضه دچار مي شوند.
اين تمرينها چه كمكي به من مي كنند؟

اين تمرينها به تقويت عضلات كف لگن كمك مي كنند و نهايتا منجر به بهبود فعاليت آنها مي شود. مانند هر عضو عضلاني ديگر، اين ماهيچه ها نيز هر چه بيشتر به كار گرفته شوند، قويتر خواهند شد.
اگر اين عضلات به اندازه كافي قوي باشند، مي توانند به تحمل اضافه وزن دوران حاملگي كمك كنند، در مرحله دوم زايمان سودمند باشند و با افزايش گردش خون، موجب بهبود سريعتر پرينه (ناحيه بين مقعد و واژن) پس از زايمان شوند. با انجام منظم اين تمرينات از بروز بي اختياري ادرار و افتادگي رحم پس از زايمان، به ميزان زيادي جلوگيري مي شود. يكي ديگر از مزاياي اين تمرينها آن است كه قويتر بودن ماهيچه هاي كف لگن در خانمها موجب ارگاسمهاي بهتر و زندگي **** رضايت بخش تر خواهد شد!
چگونه مي توانم ماهيچه هاي كف لگني خود را پيدا كنم؟

تصور كنيد كه مي خواهيد از خروج باد شكم خودداري كرده و همزمان، از خروج جريان معمولي ادرار نيز خودداري نماييد. در اين حالت، احساسي مشابه با "فشردن و بالا كشيدن" به شما دست مي دهد كه حس خواهيد كرد مقعد و محل خروج ادرار در حال بسته شدن و بالا كشيده شدن هستند. اگر براي مدتي اين تمرين را تكرار كرده باشيد، مي توانيد در زمان مقتضي همين عمل را براي واژن هم بكار بريد!

مسلما اين كار، ساده به نظر مي رسد. اما نكته اين است كه شما بايد حركات "فشردن و بالا كشيدن" را بدون:

• - فرو دادن شكم به سمت داخل
• - فشار دادن شديد پاها به يكديگر
• - منقبض كردن كفلها
• - نگه داشتن نفس

انجام دهيد. به بيان ديگر، فقط بايد ماهيچه هاي كف لگني شما كار كنند و نه عضلات شكم، رانها يا ****.
دقيقا همانطور كه كودكان در ابتدا ياد مي گيرند با حركت دادن ماهيچه هاي صورت خود چشمك بزنند، استفاده از عضلات كف لگني به صورت جداگانه از ساير ماهيچه هاي بدن نيز ممكن است در ابتدا كمي دشوار باشد، اما با تمرين و تكرار ساده تر مي شود. ممكن است به اين نتيجه برسيد كه قرار دادن يك دست بر روي شكم خود در هنگام تمرين (به منظور اطمينان از راحتي و آرام بودن وضعيت شكم)، برايتان مفيد است.
اگر مي خواهيد مطمئن شويد كه تمرين را به نحو صحيح انجام مي دهيد، اين كار را امتحان كنيد: در صورتي كه نشانه اي مبني بر مشكل در اين زمينه وجود نداشته باشد، و با فرض اينكه شما دوران نقاهت پس از زايمان را گذرانده ايد، يك يا دو انگشت خود را در حمام در واژن خود فرو كرده و همين تمرين را انجام دهيد. در اين صورت بايد مختصري فشار (شبيه نشگون گرفتن) حس كنيد.
چه زماني بايد اين تمرينها را انجام دهم؟


شما مي توانيد اين تمرين را هنگامي كه نشسته، ايستاده يا دراز كشيده ايد و يا هنگامي كه مشغول فعاليتهاي روزمره از قبيل جوشاندن آب در كتري، صحبت با تلفن و يا مشاهده تلويزيون مي باشيد، انجام دهيد. اين تمرينها را مي توانيد به اين صورت انجام دهيد:

• - ماهيچه هاي مقعد و ماهيچه هاي اطراف واژن را در حالت فشرده نگاه داريد، به نحوي كه گويا مي خواهيد از رفتن به توالت خودداري كنيد.
• - اين ماهيچه ها را يك بار، دوبار و سه بار منقبض كنيد.
• - آنها را در همين حالت نگه داريد، اما به تنفس خود ادامه دهيد.
• - آنها را رها كنيد.
• - هنگامي كه بدن شما به حالت طبيعي بازگشت، ماهيچه ها را به سمت بيرون فشار دهيد (اين آخرين حركتي است كه مي تواند به شما در بيرون راندن كودك از مجراي واژن - در هنگام زايمان- كمك كند و از پاره شدن اين قسمت جلوگيري نمايد). آنگاه مجددا اين عضلات را فشرده و منقبض كنيد.
• - اين تمرين را هر روز چند مرتبه، هنگام انجام كارهاي روزمره، تكرار كنيد.

اكنون وقت آن است كه تمرين "فشردن و بالا كشيدن" را به دو صورت "آرام" و "سريع" انجام دهيد. مي توانيد در هر يك از حالات دراز كشيده، نشسته و ايستاده باشيد فقط بايد پاهاي خود را كمي از هم جدا نماييد. آنگاه بصورت زير عمل كنيد:

• - "فشردن و بالا كشيدن آرام" : ماهيچه هاي كف لگني را به آرامي، تا جايي كه مي توانيد، منقبض و فشرده كنيد. سپس آنها را تا زماني كه مي توانيد در همين حالت نگه داشته و سپس به آرامي آنها را شل و رها كنيد. براي درك بهتر كف لگن خود را مانند آ******ي در نظر بگيريد كه با بالا كشيدن بايد 5 طبقه را طي كند. به آرامي از يك تا 5 بشماريد و آ****** را در طبقه پنجم تا جايي كه مي توانيد نگه داريد. سپس عضلات كف لگن را به آرامي شل كنيد، گو اينكه آ****** با هر شماره يك طبقه پايين مي رود تا به شماره 1 برسيد.
• - "فشردن و بالا كشيدن سريع" : مراحل كشش و رهاسازي را مانند حالت قبل ولي به سرعت انجام دهيد. مي توانيد با شماره 1 بالا بكشيد و با شماره 2 رها كنيد. اين عمل را مكررا و با سرعت انجام دهيد.

هر دو تمرين فوق را 5 بار يا تا زماني كه خسته شويد، انجام دهيد.
با قويتر شدن عضلات، مي توانيد اين تمرين را در دفعات بيشتر انجام داده و هر بار، عضلات را به مدت زمان بيشتري در حالت فشرده نگه داريد. پس از چند هفته، بايد پيشرفت قابل توجهي داشته باشيد؛ اما بايد اين تمرينها را به مدت چند ماه انجام دهيد تا آنها به ميزان حداكثر قدرت خود برسند.
چه تعداد دفعاتي بايد تمرينهاي مربوط به ماهيچه هاي كف لگن را انجام بدهم؟

بسته به ميزان ضعيف بودن اين ماهيچه ها در هنگام آغاز تمرينات، متفاوت است؛ اما تلاش كنيد تا اين تمرينها را با 50 مرتبه در روز آغاز كرده و ظرف چند هفته به ميزان 120 بار در روز برسانيد. اگر با مشكل ترشح ادرار مواجه هستيد، اين تمرينها را آنقدر انجام دهيد تا مطمئن شويد كه اين عارضه مجددا بروز نمي كند.
گاهي قدرت ماهيچه هاي كف لگن خود را با جلوگيري از خروج ادرار و منقطع كردن جريان ادرار چك كنيد؛ البته اين كار را نبايد در ابتداي صبح يا بعد از نزديكي انجام دهيد، چون احتمال ابتلا به عفونت مثانه را افزايش مي دهد.

هنگامي كه در آزمايش فوق كنترل مناسب را به دست آورديد، آنگاه مي توانيد ماهيچه هاي خود را به اين ترتيب امتحان كنيد:

• - اول اطمينان حاصل كنيد كه مثانه شما تقريبا پر شده است،
• - بعد چند بار روي يك خط در جا بپريد،

اگر ادرار از شما خارج نشد، تمرينها را براي حداقل يك ماه ديگر نيز ادامه دهيد. هنگامي كه ماهيچه هاي كف لگن شما به اندازه كافي تقويت شدند، بايد اين قدرت را در آنها تثبيت كنيد؛ پس تمرينها را روزانه 2 يا 3 بار براي تمام عمر ادامه دهيد.

چند نكته سودمند ديگر

• - از اين تمرينها در زماني كه نگران ترشح ادرار هستيد (مثلا قبل از عطسه يا بلند كردن اشياء سنگين)، استفاده كنيد. به تدريج كنترل ترشح ادرار در شما بهتر خواهد شد.
• - از انجام حركت دراز و نشست با پاهاي كاملا كشيده و همچنين از بالا آوردن و بالا نگه داشتن دو پا خودداري كنيد، زيرا فشار شديدي بر كف لگن و پشت شما وارد خواهد كرد.
• - به مقدار معمول آب بنوشيد، و به طور مرتب و دائم به توالت نرويد؛ تنها هنگامي به توالت برويد كه احساس مي كنيد مثانه شما كاملا پر شده است.
• - وزن خود را تحت نظر داشته باشيد: اضافه وزن، فشار اضافي بر ماهيچه هاي كف لگن شما وارد مي كند.

اگر ظرف چند هفته پس از زايمان، وضعيت كف لگن شما به حالت طبيعي برنگشت، بهتر است آن را با پزشك خود در ميان بگذاريد. تمرينها را به مدت طولاني رها نكنيد. هر چه مدت زماني كه شما اين تمرينها را رها مي كنيد طولاني تر باشد، بازگشت كف لگن به حالت طبيعي نيز سخت تر خواهد شد. البته به ياد داشته باشيد كه اولين سوالي كه پزشك از شما مي پرسد، اين خواهد بود كه: آيا تمرينهاي خود را انجام مي دهيد؟
اگر شما يكي از معدود مادراني باشيد كه هنوز پس از گذشت 3 ماه از زايمان نيز از عارضه بي اختياري ادرار رنج مي بريد، از پزشك خود بخواهيد تا شما را به يك فيزيوتراپيست كه در زمينه عوارض پس از زايمان تخصص دارد، معرفي كند.(ninisite)

[yuhu]

سلام . من كاربر جديد اين سايت هستم . يه سوال داشتم كه هر چي نت رو جستجو كردم كه جواب كامل و جامع پيدا نكردم براش

ببينيد من وزنم 57 هست و قدم 163 . اضافه وزن ندارم . ولي غضلاتم سفت نيست . از يه طرفم احساس ميكنم رانهام بزرگن .

حالا مسئله اينجاست كه من ميخوام بدونم چيكار كنم كه رونهام كوچيك بشن و سفت . چون پشت رونهام شل هستن . الان من كه بدنسازي ميرم . مربي گفته كه به ترتيب از اول 12 دقيقه اسكي هوايي بزنم بعد 12 دقيقه استپ بعد پشت پا تك با وزنه 1 كيلو 3 تا 15 تا و بعد پرس پا خوابيده 5/12 كيلو 4 تا ده تا و بعد هم پشت پا جفت 2 كيلو 3 تا 15 تا بعد هم 12 دقيقه دوچرخه . تردميل نداده . بعدم كه ورزشهاي بالا تنه

حالا چند تا سوال . اول اينكه تو نت خوندم كه استپ پارو بزرگ ميكنه . نزنم پام بزرگ شه :sadwalk: . من ميخوام سفت بشه فقط . كوچيك ترم بشه يه ذره .
بعدم يه چيز ديگه ورزشهاي كه واسه سينه داده . بالا سينه اسميت هست و پرس سينه و اينا . اينا سينه رو كوچيك نميكنن ؟

ممنون