تاثير تمرينات پلايومتريك

[tavakkol23]

بسمه تعالي

طرح تحقيق

مقدمه

روشهاي تمريني متفاوتي براي توسعه عوامل درگير در آمادگي جسماني ورزشكاران در رشته هاي مختلف ورزشي بكار گرفته شده است . سالهاست كه تمرينات با وزنه ، با روشهاي متنوعي كه توسط محققين و متخصصين علوم تربيت بدني و ورزش ارائه شده است مورد توجه مربيان و ورزشكاران علاقه مند قرار گرفته است .

هر يك از روشها با توجه به نياز به وسايل مربوطه و تاثيرات مفيد و احياناً آزمايشهايي كه براي ورزشكاران داشته كاربردهاي متفاوتي در توسعه توانائيهاي ورزشكاران داشته است . ليكن در سالهاي اخير و با پيشرفت علوم ورزشي و تربيت بدني ، روشهاي نويني ارائه گرديده كه با وجود هزينه هاي كمتر و صرف وقت كم و زيانهاي احتمالي كمتر ، نتايج بسيار خوبي بر مجموعه توانائيهاي ورزشكاران داشته است . از ميان اين روشها ، تمرينات پلايومتريك ، كه ترجيحاً بدون وزنه و با استفاده از پرشهاي حساب شده از ارتفاع كم انجام مي شود و تنها از وزن بدن كه در هنگام پرش ، اضافه بار لازم را براي افزايش فشار مناسب ايجاد ميكند ، كمك ميگيرد ، مورد توجه قرار گرفته است .
ليكن براي تعيين دقيق دامنه تاثيرات اين نوع تمرينات بر فاكتورهاي مختلف آمادگيهاي جسماني ورزشكاران و بكارگيري حساب شده آنها ، اطلاعات كمي در دست ميباشد . اين نوع تمرينات بيشتر براي ورزشكاران رشته هاي پرشي و سرعتي بكار گرفته شده است و با توجه به مهارتها و توانائيها سرعتي و كوتاه مدت مي باشد . چنانچه علماي تربيت بدني ، اين تمرينات را پلي مي دانند كه شكاف بين قدرت و توان را مي پوشاند و قابليت انفجاري انتقال وزن از يك پا به پاي ديگر را كه براي سرعت لازم است بهبود مي بخشد و بيشتر در توسعه مهارتهايي مانند : ضربات فورهند و يك هند تنيس و يا انواع پرتابها و پرشها و شوت زدن ها بكار گرفته مي شود . اما با توجه به يافته هاي تحقيقات اخير و همچنين بررسيهاي دقيقتر و وسيعتر مي توان ضمن كاهش زيانهاي احتمالي آن ، بر ميزان فوايد و تاثيرات اين نوع تمرينات افزوده و چگونگي اجراي بهتر آنان را مشخص نمود .
تعريف مسئله
در اين پژوهش براي تعيين تاثير هشت هفته تمرينات پلايومتريك بر روي دانش آموزان پسر دبستاني ، با استفاده از سكوهاي 12 تا 20 سانتي متري و اصول تمرين خاص و امكان مقايسه آنها با روشهاي بدنسازي ديگر ، به طور همزمان تمرينات با وزنه به روش ايزوتونيك ( هم تنش ) بر روي گروهي هم سان انجام مي گردد .
ابتدا قبل از شروع تمرينات ، آزمون هاي آمادگي جسماني شامل : پرش جفت طولي ، دو 9*4 متر رفت و برگشت ، دو 45 متر سرعت ، دو 540 متر استقامت ، شناي روي دست و دراز و نشست پا جمع در يك دقيقه بر روي هر دو گروه تمريني و همچنين گروه گواه ، كه تنها براي مقايسه افراد بي تمرين انتخاب مي شود ، انجام ميگردد و سپس بعد از هشت هفته تمرين و هر هفته دو جلسه بر روي گروههاي تمريني ، دوباره آزمونهاي آمادگي جسماني مذكور بر روي هر سه گروه انجام مي گردد تا ضمن بررسي تاثير اين تمرينات بر آمادگيهاي عمومي جسماني دانش آموزان ، بتوان به مقايسه روشهاي تمريني و تفاوت آنها با افراد بي تمرين پرداخت .
ضرورت و اهميت تحقيق
براي آمادگي جسماني تيمهاي ورزشي ، خصوصاً در آموزشگاهها با امكانات محدود و بودجه بسيار ناچيز و تعداد زياد دانش آموزان ، چه روشهايي مناسب است ؟ و چگونه بايد برنامه ريزي نمود ؟ براي پرورش قواي جسماني به غير از تمرين با وزنه هاي سنگين در سالنهاي بدنسازي و يا تلف كردن ساعتها وقت در استاديومها و زمينهاي ورزشي ، روشهاي ديگري نيز وجود دارد .
تمامي تيمهاي ورزشي ، اعم از ورزشهاي انفرادي يا گروهي ، به دوره هاي خاص آمادگي جسماني نياز دارند و هر رشته ورزشي به نسبتهاي متفاوتي از قدرت ، استقامت عمومي ، توان ، چابكي ، سرعت و ديگر فاكتورهاي جسماني نياز دارد .خصوصاً در ايام نزديك به مسابقات اين ارزشها فراتر رفته و ارائه برنامه هايي كه در كوتاه مدت و با حداقل هزينه و بدون زيان ، بتواند ورزشكاران را ضمن حفظ آمادگي به فرم ايده آل نزديكتر گرداند بسيار اهميت دارد .
از ميان روشهاي تمريني با وزنه ، كدام يك با صرفه تر ، مفيد تر و كم زيان تر است ؟ و آيا اصلاً بدون وزنه مي توان اضافه باري كه بايد براي افزايش توانايي هاي مذكور به ورزشكار تحميل نمود به وجود آورد ؟ و در صورت امكان ، قابليت اجرايي آن براي همگان ميسر است ؟
اين تحقيق به تمامي اين سئوالات پاسخ مي دهد و در جائيكه ابهام وجود داشته با بررسي هاي دقيق علمي و آماري ، محدوده آن را مشخص مي نمايد .
روش تمريني پلايومتريك به خاطر نوپائي آن خصوصاً در كشور ، نياز به بررسي هاي دقيق تر و ارزشيابي كاربردهاي آن و تعيين حدود تاثيرات آن بر روي فاكتورهاي متفاوت آمادگيهاي جسماني دارد . تحقيقاتي كه در كشور در اين رابطه انجام گرديده بسيار ناچيز است و تنها فاكتورهاي محدودي را ارزشيابي نموده است .
در نتيجه با توجه به خلاء هاي موجود ، در اين تحقيق سعي شده تا در سطح گسترده تر و با استفاده از يافته هاي قبلي ، خصوصاً در تحقيقاتي كه طي دهه اخير در خارج از كشور به دست آمده است ، بررسي هاي دقيق انجام گيرد . اميد است بدينوسيله راهكارهايي مفيد و باصرفه در اختيار مربيان ورزش و خصوصاً معلمين محترم آموزشگاهها و ورزشكاران علاقه مند قرار گيرد
فرضيه هاي تحقيق
1- تمرينات پلايومتريك ، براي افزايش پيشرفت در پرش جفت طولي ( قدرت انفجاري ) تاثير معني داري دارد .
2- تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در پرش جفت طولي تاثير معني داري دارد
3- تاثير تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در پرش جفت طولي ، نسبت به تمرينات پلايومتريك بيشتر است .
4- تمرينات پلايومتريك ، براي افزايش پيشرفت در دو 9*4 متر ( چابكي ) تاثير معني داري دارد .
5- تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در دو 9*4 متر تاثير معني داري دارد .
6- تاثير تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در دو 9*4 متر نسبت به تمرينات پلايومتريك بيشتر است .
7- تمرينات پلايومتريك ، براي افزايش پيشرفت در دو 45 متر ( سرعت ) تاثير معني داري دارد .
8- تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در دو 45 متر تاثير معني داري دارد .
9- تمرينات تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در دو 45 متر نسبت به تمرينات پلايومتريك بيشتر است .
10- تمرينات پلايومتريك ، براي افزايش پيشرفت در دو 540 متر ( استقامت عمومي بدن ) تاثير معني داري دارد .
11- تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در دو 540 متر تاثير معني داري دارد .
12- تاثير تمرينات تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در دو 540 متر نسبت به تمرينات پلايومتريك بيشتر است .
13- تمرينات پلايومتريك ، براي افزايش پيشرفت در شناي روي دست ( قدرت و استقامت عضلات كمربند شانه اي و دستها ) تاثير معني داري دارد .
14- تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در شناي روي دست تاثير معني داري دارد .
15- تاثير تمرينات تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت شناي روي دست نسبت به تمرينات پلايومتريك بيشتر است .
16- تمرينات پلايومتريك ، براي افزايش پيشرفت در دراز و نشست ( قدرت و استقامت عضلات شكمي ) تاثير معني داري دارد .
17- تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در دراز و نشست تاثير معني داري دارد
18- تاثير تمرينات تمرينات با وزنه ، براي افزايش پيشرفت در دراز و نشست نسبت به تمرينات پلايومتريك بيشتر است .
متغيرهاي تحقيق
در اين تحقيق روشهاي تمريني پلايومتريك و با وزنه ، متغيرهاي مستقل هستند و نتايج آزمونهاي آمادگي جسماني پرش جفتي طول ، 9*4 متر رفت و برگشت ، دو 45 متر سرعت ، دو 540 متر استقامت ، شناي روي دست و دراز و نشست متغيرهاي وابسته اند .
محيط پژوهش
با توجه به كاربردي بودن اين تحقيق ، محيط آن را در هر مدرسه اي كه داراي سكو يا جدولهاي 12 تا 20 سانتي متري باشد مي توان در نظر داشت ، اما به خاطر تسهيل در امر نمونه گيري و محيط سكيان براي تمامي دانش آموزان با تعداد زياد و نياز به تعداد زيادي وزنه هاي 10 تا 20 كيلوگرمي ، از اماكن ورزشي مركز تربيت معلم حضرت رسول اكرم اهواز استفاده گرديد .
محدوديتهاي پژوهشي
محدوديتهاي قابل كنترل
1- براي انجام تمرينات پلايومتريك تعداد زيادي سكو ، جداول كنار پياده رو يا جعبه هايي به ارتفاع 12 تا 20 سانتي متر بطور يكسان براي تمامي دانش آموزان مورد نياز بود كه در محيط ورزشي مركز ، از جداول كنار پياده روها استفاده گرديد .
2- براي انجام تمرينات با وزنه ، مقدار زيادي وزنه هاي 10 تا 20 كيلوگرمي قابل حمل مورد نياز بود كه با توجه به امكانات سالن بدنسازي مركز ، از هارتل هاي سبك ، دمبل هاي مناسب و تعداد زيادي صفحه هاي 10 تا 20 كيلوگرمي هارتل استفاده گرديد .
3- اين تحقيق تنها بر روي پسران دبيرستاني در شهرستان اهواز انجام گرديد .
محدوديتهاي غير قابل كنترل
1- جمع كردن دانش آموزان نمونه تحقيق از سطح شهرستان اهواز ، از مناطق چهارگانه و انجام امور تحقيق به مدت دو ماه بسيار مشكل ساز بود . اين امر باعث گرديد تا كار نمونه گيري پس از يكماه دوندگي ، دوباره انجام گيرد .
2- به خاطر طولاني بودن امر تحقيق و افت احتمالي دانش آموزان ، تعداد بيشتري نمونه انتخاب شد كه پس از خاتمه كار ، تعدادي از افرادي كه غيبت يا تاخير داشتند ، برحسب مقدار غيبت يا تاخير ، حذف گرديدند كه در نهايت سه گروه 30 نفري باقي بماند .
3- گرم شدن هوا و امكانات محدود تهويه سالن بدنسازي گاهي اوقات اجراي تمرينات را با تعداد زياد دانش آموز با مشكل مواجه مي ساخت .
4- تفاوت در سطح انگيزشي و نوع تغذيه دانش آموزان به علل متفاوت و تاثير بر اجراي حركات آنان ، از ديگر محدوديتهاي غير قابل كنترل اين تحقيق بوده است .
5- مسئله اياب و ذهاب دانش آموزان و گاهي برخورد امتحانات ميان ترم و برخي از كلاسهاي جبراني با زمان تمرين ، از ديگر محدوديتها بوده است .
جامعه آماري تحقيق
تمامي دانش آموزان پسر دبيرستانهاي اهواز كه سن آنها از 15 سال ***** كند در چهار ناحيه آموزش و پرورش در سطح شهر كه بالغ بر 30.000 نفر در سال تحصيلي 78-77 مي باشند ، جامعه آماري اين تحقيق را تشكيل مي دهند .
نمونه تحقيق
براي كيفيت اجرايي بهتر و صرفه جويي در بودجه در اين تحقيق ضمن رعايت اصول آماري ، حداقل تعداد نمونه در نظر گرفته شد . بدين ترتيب تعداد 90 نفر كه در سه گروه 30 نفري به نام گروه گواه ، گروه آزمايشي (1) براي انجام تمرينات پلايومتريك و گروه آزمايشي (2) براي انجام تمرينات با وزنه به طورتصادفي انتخاب شدند .
براي انتخاب آزمودنيها ، ابتدا كل دانش آموزان چهار ناحيه را به ازاي تقريباً هر 3.000 نفر يك مدرسه از هر ناحيه ، جمعاً ده مدرسه و از هر مدرسه 9 نفر از طريق دفاتر آمار آموزشگاهها بصورت تصادفي چند مرحله اي انتخاب گرديدند .
روش تحقيق و روش آماري
اين تحقيق از نوع پژوهشهاي تجربي است كه براي بررسي تاثير تمرينات ورزشي مورد نظر و مقايسه اثرات آن با روشهاي تمريني ديگر و افراد بي تمرين با استفاده از عمليات آماري به شرح زير به بررسي يافته ها و تجزيه و تحليل آن مي پردازد .
1- محاسبه ميانگين و انحراف معيار
2- روش آناليزواريان� � نمره هاي تفاوت
3- روش آناليزواريان� � براي كنترل دقيقتر گروهها
4- آزمون توكي براي مقايسه تفاوت بين ميانگين ها
ابزار جمع آوري اطلاعات
1- دفتر آمار آموزشگاه ، كه براي انتخاب تصادفي آزمودنيها مورد استفاده قرار مي گيرد .
2- جعبه هاي چوبي يا فلزي به ارتفاع 12 تا 20 سانتي متر و طول و عرض 50*40 سانتي متر براي هر آزمودني براي انجام تمرينات پرشي ويژه پلايومتريك ، كه براي صرفه جويي در بودجه در اين تحقيق از سكو يا جداول كنار پياده روها استفاده گرديده است .
3- وزنه هاي 10 تا 20 كيلوگرمي قابل حمل و كم حجم مانند دمبل يا صفحه هاي هالتر يا هالترهاي سبك به تعداد آزمودنيها براي اجراي تمرينات با وزنه منتخب .
4- محوطه اي حدود 50 الي 100 متر مربع براي انجام تمرينات مورد نظر .
5- 4 عدد كرونومتر دستي با دقت صدم ثانيه براي محاسبه ركورد دوها و دراز و نشست و زمان استراحت بين حركات تمريني .
6- 2 عدد متر خياطي ، براي محاسبه اندازه پرش جفتي طول .
7- يك عدد خط كش 50 سانتي متر لاكي براي مشخص نمودن اندازه پرش جفتي طول .
8- مقداري گچ تخته سياه يا رنگ و برس براي مشخص نمودن ايستگاهها و اندازه هاي آزمودنيهاي آمادگي جسماني .
9- يك عدد متر مهندسي براي مشخص نمودن اندازه گيري آزمونهاي دو 45 متر ، دو 9*4 متر و دو 540 متر .
10- دو عدد تشك ابري يا اسفنجي ، به ضخامت 5 سانتي متر و به طول و عرض 1*2 متر ، براي اجراي آزمون دراز و نشست .
تعريف واژه ها و اصطلاحات
1- تمرينات پلايومتريك : يكي از روشهاي تمريني آماده سازي ورزشكاران كه در سالهاي اخير خصوصاً در مهارتهاي پرشي و سرعتي استفاده گرديده ، اين نوع تمرينات ميباشد كه مستلزم يكسري انقباضات سريع و پي در پي بوده كه پس از يك پيش فشار يا كشش عضلات درگير انجام مي گيرند . كلمه پلايومتريك ( PLYOMETRIC ) از واژه يوناني PLEYTHYEIN به معني افزودن و يا به تعبيري از كلمات PLIO و METRIC كه بترتيب به معني بيشتر ( MORE ) و اندازه ( MEASURE ) مشتق شده است (4) .
2- تمرينات با وزنه روش ايزوتونيك : يكي از روشهاي موثر نيرو افزايي ، تمرينات با وزنه ميباشد كه با توجه به انقباض عضله به سه روش انجام مي گردد . يكي از روشهاي معمول آن روش ايزوتونيك ( هم تنش ) ميباشد . در اين نوع انقباض ، با افزايش تنش عضله ، طول عضله نيز تغيير مي يابد و براي تمرين از وزنه هاي معمولي و يا دستگاههاي چند كاره استفاده مي شود كه در اين تحقيق از وزنه هاي معمولي مانند : دمبل و هارتل و صفحه هارتل استفاده شده است (3) .
3- آمادگي عمومي جسماني : ارزيابي افراد از نظر جسماني منحصر به اندازه گيري يك يا دو مورد خاص نيست . بلكه در آزمونهاي مختلف مجموعه اي از توانائيهاي انسان را مي سنجند و بر مبناي آنها تمام توانائيهاي سنجيده شده را طبقه بندي ميكنند . مجموعه توانائيهاي جسماني را تحت عنوان آمادگي عمومي جسماني بيان مي كنند (11) .
4- قدرت انفجاري : تحت عنوان نيروي عضلاني يا توان نيز معرفي شده و عبارت است از توانايي وارد آوردن حداكثر نيرو براي يك حركت انفجاري ، به عبارت ديگر حداكثر نيرويي كه يك عضله و يا گروهي از عضلات مي توانند بر يك مانع فقط براي يك مرتبه وارد كنند تا آن مانع را در كوتاهترين زمان با بيشترين سرعت ، به حداكثر ارتفاع و يا فاصله حركت دهند ، به نام نيروي عضلات معروف است . مانند پرشها ، پرتابها و استارتها . كه در اين تحقيق از آزمون پرش جفتي طول استفاده گرديده است (1) .
5- چابكي : عبارت است از نوعي قابليت عضلاني كه با آن مي توان مسير حركت بدن را بصورت ارادي در حداقل زمان تغيير داد ، مانند : چابكي در تغيير و جهت حركت بدن در حين دويدن كه توسط آزمون 9*4 متر ارزيابي مي شود و سرعت حركت و سرعت عكس العمل در ان نقش دارند (11) .
6- سرعت : سرعت به دو صورت عنوان مي شود :
الف – سرعت حركت كه بر دو نوع مي باشد :
1) سرعت اندامها ( كوتاهترين زمان براي حركت دادن قسمتي از بدن )
2) سرعت حركت بدن ( كوتاهترين زماني كه بتوان بدن را به فاصله مشخصي به حركت در آورد )
* – سرعت عكس العمل كه عبارت است از : فاصله زماني بين محرك و پاسخ حركتي لازم نسبت به آن . براي مثال ، شنيدن صداي تپانچه و شروع حركت را سرعت عكس العمل مي نامند .
براي سنجش سرعت از آزمون دو 45 متر سرعت استفاده مي شود كه سرعت حركت و سرعت عكس العمل را تواماً اندازه گيري مي كند (11) .
7- آمادگي قلبي تنفسي : عبارت است از توانايي دستگاه گردش خون و تنفس براي انجام فعاليتهاي سنگين و طولاني مدت ، به نحوي كه بتواند به سهولت خود را با شدت فعاليت بدني هماهنگ كند . دويدن در مسافت 540 متر يكي از تستهاي استاندارد براي سنجش آمادگي قلبي – تنفسي است . اين تست ، در واقع حداقل مسافتي را كه مي تواند آمادگي قلبي – تنفسي فرد را ارزيابي كند دارا ميباشد (11)
8- استقامت عضلاني پويا يا حركتي : عبارت است از توانايي عضلات براي تكرار يك حركت معين و مشابه در مقابل يك مقاومت در مدت زمان طولاني . براي اندازه گيري استقامت عضلاني پويا مي توان از آزمون “ شناي روي دست ” براي عضلات كمربند شانه اي و دستها و از آزمون “ دراز و نشست پا جمع ” براي عضلات شكم استفاده نمود (11) .(ktn1)

[tavakkol23]

روش تحقيق
مقدمه

در اين فصل با توجه به موضوع تحقيق و نوع آن كه روش تجربي مي باشد ، ابتدا در مورد پرش تحقيق و چگونگي انتخاب آزمودنيها و روش جمع آوري اطلاعات و نوع وسايلي كه مورد استفاده قرار مي گيرد توضيح داده مي شود و سپس در مورد روش اجراي دو نوع تمرين مورد آزمايش در اين طرح ، يعني تمرينات پلايومتريك و تمرينات با وزنه ، توضيحاتي ارائه مي گردد و در آخر روشهاي آماري طرح به صورت جزء توضيح داده مي شود .
روش تحقيق

با توجه به اهداف تحقيق حاضر ، كه به بررسي روش هاي تمريني پلايومتريك و تمرينات با وزنه تمرينات آنها بر روي فاكتورهاي مختلف آمادگيهاي عمومي جسماني و همچنين مقايسه آنها با گروهي كه اين تمرينات را انجام نمي دادند ( گروه گواه ) ميباشد و به اين منظور نياز به انجام 2 ماه كار تجربي با استفاده از وسايل مربوطه است روش اين تحقيق از نوع تجربي است .
آزمودنيها و چگونگي روش انتخاب آنها

با توجه به كل جامعه آماري اين طرح ، يعني دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان اهواز كه حدود 000/30 نفر در سال تحصيلي 78-77 هستند ، براساس جداول انتخاب نمونه تصادفي ، 379 نفر بايد انتخاب مي شدند . اما با توجه به مشكلاتي كه تحقيقات تجربي ، محدوديتهاي امكانات مالي و زماني و نياز به كنترل دقيق محدوديتها دارد ، در انتخاب حداقل نمونه براي اينگونه تحقيقات ، تعداد 15 نفر را كافي مي دانند (14) .
اما پژوهشگر به خاطر دقت بيشتر و بالا ارزش تحقيق ، به صورت تصادفي خوشه اي انتخاب نمود . به اين ترتيب به ازاي هر 3000 نفر يك مدرسه ، جمعاً 10 مدرسه ، با توجه به جمعيت دانش آموزي هر يك از چهار ناحيه آموزش و پرورش اهواز به صورت قرعه كشي انتخاب شد ( از ناحيه يك و دو ، هر ناحيه 3 مدرسه و ناحيه 2 و 4 ، هر ناحيه 2 مدرسه ) . سپس همه دانش آموزان يك مدرسه از طريق دفتر آمار شماره بندي گرديده و از روي جدول اعداد تصادفي ، 9 نفر انتخاب گرديد . سپس دوباره بصورت تصادفي ، آزمودنيها به سه گروه 30 نفري يعني دو گروه تجربي و يك گروه گواه تقسيم شدند .
روش جمع آوري اطلاعات و نوع وسايل جمع آوري

نظر به اينكه در اين تحقيق متغيرهاي مستقل ، روشهاي تمريني پلايومتريك و با وزنه مي باشند و ميزان تاثيري كه اين تمرينات مي توانند بر فاكتورهاي مختلف آمادگي جسماني يعني متغيرهاي وابسته بگذارند ، مد نظر بوده است ، لازم است تا قبل از شروع تمرين كه به مدت 8 هفته و هر هفته 2 جلسه به طول مي انجامد و بلافاصله بعد از خاتمه تمرينات ، آزمودنيهاي استاندارد آمادگي جسماني بر روي هر سه گروه آزمودني انجام گيرد . بنابراين پس از انتخاب افراد نمونه از طريق دفاتر آمار مدارس ، بدون آنكه به آنها اطلاعي در مورد وظيفه محوله يا نوع گروه مورد نظر داده شود ، آنها را به سه گروه مساوي به قيد قرعه تقسيم نموده و سپس آزمونهاي سنجش قواي جسماني را در محلي كه از قبل براي انجام اين امر و همچنين انجام تمرينات مربوط تدارك و هماهنگ شده بود ، در 6 تست به ترتيب و به شرح زير بر روي تك تك دانش آموزان انجام مي دهيم .
1- آزمون پرش جفت طولي ( بدون دور خيز ) : اين آزمون كه براي سنجش قدرت انفجاري پاها بكار مي رود يكي از تست هاي استاندارد ايفرد مي باشد ، پس از گرم كردن دانش آموزان به صورت گروهي و زير نظر مربي مربوطه ، بر روي آسفالت مندرج شده بر حسب سانتيمتر ، توسط هر دانش آموز انجام مي شود . به اين ترتيب كه هر آزمودني در دو مرحله و هر بار در حاليكه جفت پاهايش پشت خط شروع قرار دارد ، با يك خيز قوي به طرف جلو مي پرد . آخرين اثري كه نزديكتر به خط شروع باشد با يك خط كش لاكي شفاف بر روي متر پارچه اي خياطي نسبت داده شده بر روي زمين ، مشخص گرديده و از هر دو پرش ، پرشي كه بيشتر باشد بعنوان ركورد نهايي برحسب سانتي متر ثبت مي گردد .
2- آزمون دو 9*4 رفت و برگشت : اين آزمون براي سنجش چابكي بكار مي رود و يكي ديگر از تستهاي ايفرد مي باشد ، توسط هر دانش آموز پس از انجام پرش جفت طولي و كمي استراحت ، در زمين واليبال ، در محدوده فاصله بين خطوط طولي ( به مسافت 9 متر ) بصورت رفت و برگشت ، در دو مرحله انجام مي گردد . به اين ترتيب كه هر آزمودني پس از استقرار در پشت خط طولي ، با فرمان به جاي خود و سوت داور به طرف مقابل حركت كرده و پس از برداشتن يكي از چوبهاي مكعب مستطيل به ابعاد 5*5*15 سانتي متر كه از قبل و به اين منظور تهيه گرديده اند ، به محل شروع بر مي گردد و با قرار دادن چوب اول در پشت خط روي زمين ( بدون اينكه پرتاب كند ) به طرف چوب دوم حركت نموده و پس از برداشتن آن از روي زمين ، بسرعت و بدون اينكه آن را به زمين بگذارد ، از خط شروع عبور مي كند . اين تست در دو مرحله انجام مي گيرد و زمان هر يك از 9*4 متر رفت و برگشتي كه بهتر باشد ، به عنوان ركورد او بر حسب ثانيه و صدم ثانيه ثبت مي گردد .
3- آزمون دو 45 متر سرعت : سومين آزمون تستهاي استاندارد آمادگيهاي عمومي جسماني كه براي سنجش سرعت ميباشد ، دويدن سريع 45 متر است كه در يك مرحله توسط هر آزمودني انجام مي شود و امكان تكرار آن در اين تست وجود ندارد به اين ترتيب كه آزمودني با نداي به جاي خود و پايين آوردن پرچم توسط استاتر ، دو سريع خود را از پشت خط ترسيم شده از قبل ، شروع ميكند و پس از عبور از خط پايان ، زمان او بر حسب ثانيه و صدم ثانيه به عنوان ركورد نهايي او ثبت مي گردد .
4- آزمون دو 540 متر استقامت : چهارمين آزمون از اين مجموعه تستها كه براي سنجش استقامت عمومي بدن ( استقامت قلبي – تنفسي ) بكار مي رود ، تست 540 متر دويدن است كه با استفاده از پيست اسفالتي مركز تربيت معلم با محيط 400 متر ، يعني يك دور و 140 متر دويدن به شكل دويدن و يا راه رفتن ( در حد توانايي آزمودني ) انجام مي گردد . به اين ترتيب كه آزمودني ها هر 4 نفر يك گروه را تشكيل داده و با نداي به جاي خود و پايين آوردن پرچم توسط استاتر دويدن خود را آغاز نموده و پس در طي نمودن 540 متر و عبور از خط پايان ، ركورد او برحسب ثانيه ثبت مي گردد و تنها در يك مرحله انجام مي گيرد .
5- آزمون شناي روي دست يا شناي روي زمين : پنجمين آزمون براي سنجش قدرت و استقامت عضلات كمربند شانه اي و دستها انجام مي گيرد و به خاطر ويژگي تمرينات ارائه شده به جاي آزمون كشش بارفيكس ، در نظر گرفته شد و جزء آزمونهاي استاندارد و مجاز براي امر مي باشد . براي اجراي اين آزمون ، از آزمودني مي خواهيم تا روي شكم بر زمين دراز بكشد و در حاليكه نوك پنجه پاها به صورت جفت به زمين چسبيده است و كف دستها در كنارسينه ها روي زمين قرار دارد ، با صداي سوت داور، بدن خود را بصورت كشيده و بدون اينكه از ناحيه كمر و يا زانوها خم گردد ، باز كردن آرنجها بالا كشيده و دوباره با خم كردن آرنجها و بدون اينكه بدن به زمين بخورد پايين مي آيد . در اين تست مجموع تعداد حركات صحيح براي هر بالا و پايين آمدن بدن كه توسط دستها و عضلات كمربند شانه اي انجام مي گيرد ، بدون محدوديت زماني و تنها در يك مرحله ، به عنوان ركورد نهايي ثبت مي گردد .
6- آزمون دراز و نشست پا جمع در يك دقيقه : ششمين آزمون براي سنجش قدرت و استقامت عضلات ناحيه شكم انجام مي گيرد و با توجه به تغييرات جديدي كه در نحوه اجراي آن اخيراً انجام گرديده اجرا مي گردد . به اين ترتيب كه آزمودنيها روي تشك به صورت زانو جمع در حاليكه دستها به حالت ضربدري روي شانه ها قرار دارند دراز كشيده و يكي ديگر از آزمودنيها پاهاي خود را از ناحيه مچ پا محكم به زمين فشار مي دهد و سپس با صداي سوت داور و تنها براي مدت يك دقيقه ، آزمودني كمر را از زمين بدون كمك ، جدا نموده تا آرنجها به روي زانوها بخورد و دوباره به حالت اول باز مي گردد . هر بار كه آرنجها بدون جدا شدن دستها از روي شانه ها به زانوها بخورد يك حركت صحيح محسوب مي گردد . مجموع حركات صحيح در يك دقيقه و تنها در يك مرحله به عنوان ركورد او برحسب عدد ثبت مي گردد . اين آزمون و ساير آزمونها در اين مجموعه ، مي تواند به خاطر صرفه جويي در زمان و سرعت عمل ، در صورت وجود تعداد دوار و لوازم مورد نياز به استثناء آزمون پرش جفت طولي ، از چند آزمودني با هم در يك زمان تست نمود .
روش اجراي اين تستها با مراجعه به منابع شماره 1 و 11 اقتباس گرديده است .
روش اجراي تمرينات پلايومتريك

اين تمرينات بر روي يكي از گروههاي تجربي ، يك روز بعد از انجام تستهاي آمادگي جسماني تا يكروز قبل از انجام دوباره تستها ، بطور مرتب و بدون تعطيلي طي 8 هفته و هر هفته 2 جلسه ، بصورت 2 روز در ميان ، يعني در روزهاي شنبه و سه شنبه همه هفته راس ساعت 6 بعد از ظهر در محل زمينهاي ورزشي مركز تربيت معلم حضرت رسول اكرم (ص) اهواز و با استفاده از جدولهاي به ارتفاع 12 تا 20 سانتي متري دور زمينهاي اسفالتي انجام گرديد و هر جلسه تمرين از يك تا يك و نيم ساعت بطول مي انجاميد .
قبل از شروع تمرينات ، همه آزمودنيها به همراه مربي مربوطه ، حدود 10 تا 15 دقيقه حركات كششي و گرم كردن با دويدن و نرمش انجام مي دادند .
تمرينات به صورتي تربيت داده شده بود كه 2 حركت پرشي با پاها و يك حركت توسط تنه يا بالا تنه به صورت زير و در دستهاي جداگانه انجام مي گرديد .
تمرينات بترتيب شامل : پرش جفت زيگزاگ از پهلو – پرش بصورت قيچي با تعويض پا – پرش با جفت دستها از روي جدول با پايين و پايين – پرش از پهلو با تعويض پاها پرش با يك پا بصورت لي لي – پرتاب پاها به حالت خوابيده براي تقويت شكم با كمك يك نفر – پرش به حالت نيم چمپاتمه ( نيم خيز ) – پرش از حالت استارت نشسته دويدن – پرش به حالت دويدن .
البته در صورت امكان و ادامه تمرينات بيش از 8 هفته و يا در صورت استفاده از تشك يا زمين چمن ، امكان استفاده از حركات بيشتر وجود داشت . خصوصاً با آمادگي بيشتر آزمودنيها كه بنحو بسيار چشمگيري مشاهده مي شد .
هر حركت پرشي در 10 تكرار براي هر ست انجام مي شد و با توجه به عدم آمادگي لازم در هفته هاي اول از 9 ست تمريني شروع و پس از هر هفته ، يعني دو جلسه تمرين ، در صورت مساعد بودن وضعيت آمادگي دانش آموزان ، كه از طريق ضربان نبض و گزارش دانش آموزان از ميزان كوفتگي عضلاني و توانايي اجراي حركات مشخص مي گرديد ، 3 ست تمريني به مجموع ستها اضافه مي گرديد . بطوريكه مجموع 90 پرش در هر جلسه تمرين بترتيب به 120 – 150 – 180 – 210 – 240 و در آخر به 270 پرش يعني 27 ست تمريني در هر جلسه افزايش يافت .
همچنين بترتيب براي افزايش فشار بيشتر كه لازمه توسعه آمادگي جسماني است ، استراحت بين ستها از 2 دقيقه به 30 ثانيه در جلسات آخر كاهش يافت بطوريكه ميزان ضربان نبض پس از خاتمه استراحت بين ستها ، از 120 ضربه در دقيقه پايين تر نيايد ، تا بدينوسيله توسعه استقامت قلبي تنفسي نيز ميسر گردد .
نكته قابل توجه و مهم در انجام اين تمرينات و برجستگي اين تحقيق نسبت به تحقيقات ما قبل آن ، استفاده از يافته هايي است كه توسط پژوهشهاي قبلي مشاهده گرديده است و به عنوان رعايت نكات ايمني و كليدي در اين طرح ، مورد توجه خاص محقق در تمام مراحل تحقيق بوده است و در پيشينه تحقيق ، خصوصاً در پژوهشهاي خارجي مورد بررسي قرار گرفته اند كه بشرح زير بطور خلاصه بيان مي گردند .
1) تمامي حركات بدون اضافه بار و بستن كمربند حمل وزنه يا ساق بند انجام گرفته است .
2) ارتفاع پرشها از فاصله حدود 12 تا 20 سانتي بوده است
3) در خاتمه هر پرش يعني پس از هر فرود با يك وقفه بسيار كوتاه ( حدود يك ثانيه) توام بوده است .
4) ميزان فشار تمرين در طول برنامه از كم به زياد بوده است
5) گرم كردن و سرد كردن توسط نرم دويدن و حركات كششي مناسب ، قبل و بعد از هر جلسه تمرين ، براي جلوگيري از آسيب هاي احتمالي و برگشت بدن به حالت عادي انجام گرفته است .
6) ميزان استراحت ها با رعايت حداقل مجاز ، از زياد به كم براي افزايش فشار كار انجام گرديده است .
7) فاصل زماني حداقل 48 ساعت بين جلسات تمرين در هفته براي ترميم آسيب هاي احتمالي و ذخاير انرژي ، رعايت گرديده است .
8) تعداد پرشها در هر ست بين 8 تا 10 تكرار بوده است .
9) به خاطر گرماي هوا در خوزستان و نياز به آب ، نوشيدن آب قبل و بعد از تمرينات بميزان كافي و در بين تمرينات در صورت نياز افراد ، هر 10 دقيقه حدود يك استكان ( cc 100 ) مجاز بوده است .
تنها نكته مهمي كه با وجود بحث در پيشينه ، امكان رعايت آن در تمرينات وجود نداشته است ، فرود بر روي تشك يا زمين نرم ، مانند چمن يا خاك بوده است و تمامي تمرينات پرشي با استفاده از زمين آسفالت و جدول سيماني دور آنها انجام گرديده است .
البته لازم به يادآوري است كه در خاتمه كار يا در حين انجام آن ، هيچگونه شكايتي از ناراحتيهاي مفصلي از طريق آزمودنيها گزارش نگرديده و در صورت وجود افرادي كه از قبل ناراحتي مفصلي داشته اند از شركت آنها درتمرينات خودداري گرديده و كلاً از نمونه هاي تحقيق ، حذف گرديده اند .
روش اجراي تمرينات با وزنه

اين تمرينات ، درست همزمان با تمرينات پلايومتريك يا نهايتاً يك ساعت پس و پيش به مدت يك ساعت تا يك ساعت و نيم ، بر روي يكي ديگر از گروههاي تجربي ، در محل سالن بدنسازي مركز تربيت معلم حضرت رسول اكرم (ص) اهواز و با استفاده از وزنه هاي آزاد موجود در سالن شامل : صفحه هاي هالتر ، هالترهاي سبك ، دمبل و يا ميل باستاني ، زير نظر مربي مربوطه پس از 10 تا 15 دقيقه گرم كردن انجام ميشد .
اين تمرينات نيز به صورتي ترتيب داده شده بود كه ستهاي تمريني بصورت يك در ميان روي عضلات پاها و تنه و بالا تنه متمركز مي شد تا از فشار بيش از حد بر روي يك عضو به طور ممتد جلوگيري شود . تمرينات به ترتيب شامل : اسكات پا – پرش سينه ايستاده – اسكات پا باز با تكيه بر روي پاي چپ – اسكات باز با تكيه بر پاي راست – حركت يك ضرب – خم و راست كردن كمر – پشت بازو – بلند شدن روي پنجه پا ( ساق پا ) – دراز و نشست جمع .
در اين تمرينات با وجود محدود بودن جا ، نسبت به تمرينات پلايومتريك ، دانش آموزان از احساس رضايت بيشتري برخوردار بودند و پيشرفت پس از هفته دوم بسيار محسوس مي نمود . در شروع تمرينات با وزنه در هفته اول ، مانند تمرينات پلايومتريك با 9 ست از قرار هر ست 10 تكرار و با استراحت 2 دقيقه بين ستها شروع شده اما به ترتيب با احساس توانايي آزمودنيها ، از چند طريق به فشار كار افزوده شد :
1- افزايش تعداد ست تا مجموع 270 تكرار يعني 27 ست تمريني
2- افزايش شتاب انجام حركات در هر ست تمريني
3- كاهش ميزان زمان استراحت بين ستها كه با توجه به ضربان نبض پس از پايان وقت استراحت مشخص مي شد .
بطوريكه در برخي از ستها ، خصوصاً در جلسات پاياني تمرينات ، تنها به 30 ثانيه استراحت بسنده مي شد ( ضربان نبض بايد به حدود 120 ضربه در دقيقه مي رسيد تا ست بعدي آغازگردد ) . بدينوسيله و بدون افزايش ميزان وزنه يعني تنها با استفاده از وزنه هاي سبك و معمولي كه حتي به جاي آنها مي شد از سنگ و كيسه شني يا كنده درخت نيز استفاده شود ، امكان افزايش فشار ، كه لازمه توسعه قدرت ، توان و استقامت است ميسر گرديد و شايد اگر وزنه ها سنگين تر مي شدند ، توسعه توان ، سرعت و چابكي لازمه آن سرعت در انجام حركات است ، ميسر نمي گرديد ، اگر چه احتمالاً با افزايش وزنه و براساس يافته هاي قبلي محققين ، بر توسعه قدرت بيشتر افزوده مي گرديد . ضمناً در اين تمرينات نيز مانند تمرينات پلايومتريك بسياري از نكات ايمني قابل اجرا ، مانند گرم كردن و سرد كردن ، نوشيدن آب و روش اجراي صحيح حركات و متناسب بودن وزن وزنه ها بر اساس توانايي افراد و ميزان استراحتها و غيره كاملاً رعايت مي گرديد .
روش آماري تحقيق
اطلاعات و داده هاي تحقيق ،‌ بر اساس روشهاي آمار توصيفي ، بعد از دسته بندي و تعيين درصدها ، حداقل و حداكثر ، ميانگين و انحراف معيار ، با استفاده از روشهاي آماري پيشرفته ، نمره هاي تفاوت با روش آناليز واريانس و براي كنترل دقيقتر گروهها با روش آناليز كوواريانس و براي مقايسه تفاوت بين ميانگينها با آزمون توكي به تجزيه و تحليل يافته ها پرداخته شده است . براي تشخيص معني دار بودن آماري تفاوت ها ، در سطح حداقل ( 05/0 P < ) بررسي گرديده است . تمامي اين عمليات با استفاده از نرم افزار كامپيوتري SPSS/PC انجام گرفته است . (ktn1)

[tavakkol23]

خلاصه – بحث و نتيجه گيري – پيشنهادات
خلاصه تحقيق
در سالهاي اخير ، با پيشرفت علوم ورزشي و تربيت بدني ، روشهاي نويني براي آمادگيهاي جسماني و بدنسازي ورزشكاران ابداع گرديده است كه با وجود هزينه هاي كمتر و صرف وقت و انرژي كمتر ، نتايج بسيار خوبي بر مجموعه توانائيهاي ورزشكاران داشته است .
از ميان اين روشها ، تمرينات پلايومتريك ، كه ترجيحاً بدون وزنه و با استفاده از جهشها و پرشهايي از ارتفاع كم انجام مي گيرد ، مورد توجه قرار گرفته است . بسياري از قهرمانان المپيك پيشرفتهاي خود را مديون انجام اين روش تمريني مي دانند كه از ميان آنها برزوف روسي برنده مدال طلاي دو 100 متر المپيك 1972 ، ژوزف اشميت برنده دو مدال طلاي المپيك 1960 و 1964 در پرش سه گام ، يا نيس لوسيس برنده مدال طلاي پرتاب نيزه المپيك 1968 و ديگران را مي توان نام برد .
هدف از انجام اين تحقيق ، بررسي تاثير هشت هفته تمرينات پلايومتريك بر روي آمادگيهاي عمومي جسماني دانش آموزان پسر دبيرستانهاي اهواز است .
بدين منظور ، پس از انتخاب آزمودنيها و تقسيم آنها به سه گروه 30 نفري گواه و آزمايشي 1 2 ، آزمونهاي سنجش آمادگي جسماني ايفرد شامل : پرش جفت طولي ، دو 9*4 متر رفت و برگشت ، دو 45 متر سرعت ، دو 540 متر استقامت ، شناي روي دست ( به جاي تست كشش بارفيكس ) و دراز و نشست ، از هر سه گروه ، قبل از شروع تمرينات انجام گرديد و سپس به مدت هشت هفته ، از قرار هر هفته 2 جلسه يك ساعتي ، گروههاي آزمايشي 1 و 2 بصورت مجزا به تمرينات پلايومتريك و با وزنه منتخب پرداختند و پس از خاتمه تمرينات دوباره آزمونهاي مذكور بر روي هر سه گروه تكرار گرديد .
اهداف كلي اين ظرح شامل :
الف ) بررسي تاثير تمرينات مربوطه بر فاكتورهاي متفاوت آمادگيهاي جسماني .
* ) تفاوت ميزان اثردهي تمرينات ويژه در دو گروه آزمايشي 1 و 2 است .
جامعه آماري تحقيق ، شامل تمامي دانش آموزان پسر كلاسهاي اول تا سوم متوسطه شهرستان اهواز ، كه جمعاً بالغ بر 30000 نفر در سال تحصيلي 78-77 مي شوند به ازاي هر 3000 نفر يك مدرسه ، جمعاً 10 مدرسه از چهار ناحيه آموزش و پرورش اهواز ، از هر مدرسه 9 نفر يعني جمعاً 90 نفر بصورت تصادفي چند مرحله اي انتخاب گرديدند .
اين تحقيق ، از نوع تحقيقات تجربي است كه روشهاي آماري توصيفي و استنباطي توسط نرم افزار كامپيوتري SPSS/PC به بررسي تفاوتها و مقايسه داده هاي مربوطه با استفاده از روشهاي تحليل واريانس و كوواريانس و آزمون توكي پرداخته و معني داري داده ها را در سطح آماري حداقل 05/0 P < بررسي نموده است .
استفاده از روشهاي تمريني پلايومتريك از سالهاي 1960 در شوروي و 1970 در آمريكا براي بالا بردن قدرت انفجاري ورزشهايي مانند : بسكتبال ، فوتبال ، واليبال ، ژيمناستيك و خصوصاً دو و ميداني رواج داشته و بسياري ركورهاي ورزشي با انجام اين تمرينات ترقي يافته است .
تحقيقات چندي در خارج و داخل كشور براي تعيين ميزان اثردهي اين تمرينات و چگونگي بهتر آن انجام گرفته است كه با توجه به يافته هاي سودمند آنها اين تحقيق انجام گرفته است . چنانچه انتظار مي رفت هر دو روش تمريني بر روي فاكتورهاي مختلف آمادگي جسماني آزمودنيها تاثيرات مثبتي را نشان دادند . روش تمريني پلايومتريك پس از 8 هفته تمرين بر روي فاكتورهاي قدرت انفجاري پاها ، سرعت ، استقامت عمومي بدن ، قدرت و استقامت عضلات كمربند شانه اي و دستها و قدرت و استقامت عضلات شكمي تاثيرات معني داري در حد 05/0P < نشان داد .
روش تمريني با وزنه نيز پس از خاتمه تمرينات مربوطه ، علاوه بر تاثير بر فاكتورهاي مذكور در روش تمريني پلايومتريك ، بر روي چابكي نيز تاثيرات معني داري نشان داد وقتي كه دو روش تمريني با هم مقايسه گرديدند مشخص گرديد كه روش تمريني با وزنه منتخب نسبت به روش تمريني پلايومتريك بر روي فاكتورهاي مختلف آمادگي جسماني تاثيرات بيشتري نشان داده است كه اين تفاوت در آزمونهاي شناي روي دست و دو 45 متر معني دار بوده است .
تاثير تمرينات پلايومتريك بر روي قدرت انفجاري ( توان غير هوازي ) پيش از اين نيز توسط جهانگير كريميان ( 1372 ) ، پريوش شكرچي زاده ( 1373 ) ، نادر عربي (1373) ، عليرضا علميه ( 1376 ) ، احمد شهداوي ( 1378 ) ، حميد آروين ( 1377) ويلسون ، مورفي و جيورجي ( 1996 ) ، فولر ، تزاسكوما ، ويت ، اسكرا و ليس (1995) پرويز كماسي ( 1365 ) به تائيد رسيده بود . اثر اين تمرينات با وزنه بر روي قدرت انفجاري پاها نيز توسط نادر عربي ( 1373 ) و عليرضا علميه ( 1376 ) در تحقيقات قبلي به اثبات رسيده بود . همچنين اثر تمرينات با وزنه بر روي چابكي قبلاً توسط عليرضا علميه ( 1376 ) نيز مشاهده گرديده بود . تمرينات پلايومتريك همچنين به عنوان بخشي از تمرينات مهم ورزشكاران استقامتي و پرتابي ها كه از ركورد داراي المپيك ها بوده اند قرار گرفته است كه تاثير مثبت آن در اين تحقيق مشاهده گرديده است .
در اين پژوهش عليرغم سعي در كنترل محدوديتهاي احتمالي و برنامه ريزي هاي دقيق ، عواملي مانند : تحليل تعدادي از آزمودنيها و يكسان نبودن سطح انگيزش و علاقه دانش آموزان براي شركت در برنامه ها ، از جمله مشكلاتي بودند كه مشاهده گرديده است . با توجه به يافته هاي تحقيق ، به سرپرستان ، مربيان و معلمين تربيت بدني و بدنسازان پيشنهاد مي گردد تا براي پيشرفت در آمادگيهاي جسماني ورزشكاران و خصوصاً دانش آموزان در مدارس و كانون هاي ورزشي ، خود را ملزم به تهيه وسايل و دستگاههاي گرانقيمت بدنسازي و يا محيط هاي اختصاصي بدنسازي نسازند و با توجه به امكان استفاده بهينه از امكانات در دسترس ، مانند : پله يا سكوهاي كم ارتفاع و جدول پياده روها ، وزنه هاي سبك و غيره ، با طرح هاي ارائه شده تمريني پلايومتريك يا تمرينات با وزنه منتخب در اين تحقيق يا هر دو با هم ، به بهترين وجه و با خطرات بسيار كمتر از برنامه هاي بدن سازي ديگر به تعليم و آماده سازي ورزشكاران خود بپردازند .
به تمامي افراد علاقه مند به سلامتي و ورزش ، كه بدنبال راه و روش مفيد و مناسب براي افزايش آمادگيهاي جسماني خود هستند ، اين نويد را مي دهيم كه در هر محيطي با حداقل مساحت 2 متر مربع ، با روش هاي ارائه شده در اين تحقيق مي توانند به تمامي خواسته هاي جسماني دست بيابند .

بحث و نتيجه گيري

تمرينات 8 هفته اي پلايومتريك بر روي عوامل متفاوت آمادگي جسماني تاثيرات مطلوبي نشان داد كه همه فاكتورهاي مورد نظر ، به استثناء چابكي ، به طور معني داري تاثير پذيرفتند . برخي از اين فاكتورها ، پيش از اين توسط محققين داخلي و خارجي مورد بررسي قرار گرفته و تاثير پذيري آنها توسط محققين مشاهده گرديده بود از قبيل قدرت انفجاري پاها ، سرعت و چابكي .
اما بقيه فاكتورهاي آمادگي جسماني اگر چه توسط ورزشكاران رشته هاي ورزشي مختلف به اميد پيشرفت توسط تمرينات پلايومتريك مورد استفاده قرار مي گرفته است اما تحقيقات علمي روي آنها مشاهده نگرديده . ليكن در اين تحقيق بر فاكتورهايي كه قبلاً ميزان تاثير پذيري آنها بررسي و بعضاً تائيد شده است ، بقيه فاكتورها نيز بررسي و تاثير پذيري آنها از طريق اين تمرينات به طور معني داري مشاهده گرديد . البته در اين رابطه ، نحوه خاص اين تمرينات كه تماماً براساس تحقيقات و يافته هاي علوم فيزيولوژي تمرينات ورزشي و بدنسازي طراحي گرديده و بعنوان مزيت اين تحقيق نسبت به تحقيقات پيش از آن مي باشد نبايد از نظر دور داشت .
پيشرفت در ميزان قدرت انفجاري پاها بر اثر تمرينات پلايومتريك در اين تحقيق با نتايج تحقيقات پيش از اين نيز توسط كريميان ( 1372 ) ، شكرچي زاده ( 1373 ) ، عربي ( 1373 ) ، علميه ( 1370 ) شهداوي ( 1378 ) و كماسي ( 1365 ) همخواني دارد .
در رابطه با تاثير تمرينات پلايومتريك بر روي فاكتورهاي ديگر آمادگي جسماني مورد نظر در اين تحقيق ، يعني چابكي ، استقامت عمومي بدن ، استقامت و قدرت عضلات كمربند شانه اي و دستها و عضلات شكمي ، هيچگونه تحقيقات مشابهي كه در سالهاي اخير در رد يا تاثير آنها باشد ، توسط محقق مشاهده نگرديد .
ليكن گفته هاي قهرمانان المپيك و برخي از مربيان آنها مؤيد اين مطلب است كه از اين تمرينات براي بهبود ركورد در رشته هاي ورزشي مختلف از قبيل : استقامت ، پرش پرتاب و در موارد دهگانه دو و ميداني ، بعنوان بخش اصلي تمرين يا قسمتي از بخش اساسي تمرين سود مي بردند .
از طرفي ، تمرينات با وزنه منتخب در اين تحقيق نيز كه از لحاظ روش اجرا ، از نظر رعايت اصول علمي و كاربردي بودن ، خصوصاً در آموزشگاهها و كانون هاي ورزشي دانش آموزي ، چيزي از تمرينات پلايومتريك كم نداشتند ، تاثيرات بسيار مطلوب و وسيعي روي تمامي فاكتورهاي آمادگي جسماني مورد نظر در اين تحقيق نشان دادند كه بعضاً حتي ميزان بازدهي و تاثير بيشتري نسبت به تمرينات پلايومتريك مشاهده گرديد .
از جمله پيشرفت در ميزان چابكي كه از طريق آزمون 9*4 متر رفت و برگشت تعيين مي گرديد ، قدرت و استقامت عضلات كمربند شانه اي و دستها كه از طريق آزمون شناي روي دست مشخص مي گرديد و سرعت كه از طريق آزمون 45 متر تعيين مي گرديد تفاوت بيشتري مشاهده گرديد كه از لحاظ آماري در سطح ( 05/0 P < ) معني دار بود . با توجه به يافته هاي اين تحقيق و يافته هاي تحقيقات مشابه ديگر ، در صورت تركيب دو روش تمريني مورد آزمايش در اين تحقيق ، مي توان ضمن پوشاندن نقاط ضعف هر يك از روشهاي تمريني مذكور، نتايج بهتري را انتظار داشت . كه اين امر به خاطر تنوع در اجرا ، جذابيت و افزايش انگيزش بيشتري را نيز در بر خواهد داشت .
نتايج اين تحقيق در تاثير مفيد تمرينات با وزنه منتخب ، بر روي قدرت انفجاري پاها و سرعت و چابكي نيز با تحقيقات عربي ( 1373 ) ، علميه ( 1376 ) ، مسلي و همكاران ( 1953 ) ، مارگاريا ( 1952 ) و برخي تحقيقات ديگر همخواني دارد . در تاثير تمرينات با وزنه بر روي استقامت عمومي بدن و قدرت و استقامت عضلات كمربند شانه اي و دستها و عضلات شكمي ، در كتب فيزيولوژي ورزشي بحث شده و يافته هاي اين تحقيق ، اين نظريه را تائيد ميكند .
پيشنهادات
1- پيشنهاد مي گردد نظير اين تحقيق بر روي دانش آموزان دختر بالاتر از سن بلوغ نيز انجام گيرد .
2- بخاطر آسيب هاي احتمالي بر مفاصل ، پيش از سن بلوغ كه هنوز صفحات رشد استخوانها سخت نشده اند ، جداً از انجام چنين تمريناتي ( پلايومتريك و پرشي ) پرهيز گردد .
3- به منظور بهره برداري از محيط مدارس متوسطه براي اجراي تمرينات پلايومتريك جداول كوتاهي به ارتفاع 12 تا 20 سانتي متر تعبيه گردد تا در صورت كمبود امكانات بدنسازي براي دانش آموزان از اين قبيل تمرينات سود برد .
4- پيشنهاد مي گردد اين تمرينات ( پلايومتريك و با وزنه پيشنهادي در اين تحقيق ) به صورتي كه در روش تحقيق حاضر توضيح داده شده است ، بعنوان بخشي از تمرينات سالانه دانش آموزان ، خصوصاً زمان آماده سازي آنها پيش از مسابقات آموزشگاهي ، بصورت طرح درس در اختيار مربيان ورزشي مربوطه قرار گيرد .
5- پيشنهاد مي گردد به منظور آمادگيهاي جسماني بهتر و كاملتر ، از هر دو روش تمريني پلايومتريك و با وزنه منتخب بصورت يك برنامه متنوع و تركيبي در بدنسازي ورزشكاران استفاده گردد .
6- به افرادي كه از محدوديت مكاني ، براي انجام تمرينات آمادگي جسماني رنج مي برند ، اين نويد را مي دهد كه انجام اين تمرينات عليرغم بهره هاي فراوان ، در حداقل مكان ، امكان اجرا دارد .
7- لازم است تا تاثير اين تمرينات بر روي فاكتورهاي ديگر جسماني مانند : تعادل ثابت و پويا ، انعطاف پذيري و مهارت نيز بررسي و مشخص گردد . (ktn1)