پروهورمونها، پرو استروئيدها و «Designer Steroid» ها - پایگاه تخصصی پرورش اندام، بدنسازی، فیتنس و ورزش های قدرتی

**صادق سلامی**

پروهورمونها (پيش هورمونها)
پروهورمونها در اصل به موادي اطلاق مي گردد که ابتدا بايد تحت تاثير يک آنزيم و يا يک ماده شميايي ديگر قرار گرفته و تبديل به فرم فعال استروئيد گردند. شايد شناخته شده ترين پروهورموني که ورزشکاران رشته هاي قدرتي نيز با آن بيگانه نيز نيستند، «norandrostendione» باشد که در قياس با خود استروئيدها دارو و ترکيبي سالم تر و کم ضرر تر به نظر مي رسد.
اين ماده تحت تاثير آنزيم «17b-hydroxysteroidehydrogenas e» قرار گرفته و به استروئيد فعال «19-nortestosterone» که در اصل، ماده اصلي و موثر ناندرولون مي باشد، تبديل مي شود.
از ديگر پروهورمونهاي معروف و شناخته شده مي توان به «1-AD » اشاره کرد که اين ماده نيز تحت تاثير آنزيمي خاص قرار گرفته و به نوعي از تستوسترون تبديل مي شود که خاصيت آندروژنيکي و آنابوليکي بسيار قدرتمندي دارد.
پرواستروئيده� � (پيش استروئيدها)
«پرواستروئيد� � واژه اي است که در صنعت مکمل سازي از آن استفاده شده و به فرآورده هايي اطلاق مي گردد که همانند استروئيدها، خواص آنابوليکي داشته و براي تاثير گذاشتن در بدن نيز نيازي به وجود آنزيم و يا ماده شيميايي ديگر ندارند. اين مواد در حقيقت براي تقويت تاثيرات مثبت مکملهايي غذايي، به فرمول اين ترکيبات افزوده شده و به عبارت ديگر استروئيدهايي هستند که فعلا در ليست داروهاي ممنوعه نرفته اند. کمپاني هاي مکمل سازي نيز از اين مسئله استفاده کامل را کرده، اين قبيل مواد را شناسايي نموده و در توليد مکملهاي موثر و پرفروش از آنها استفاده مي کنند. از پرواستروئيده� �ي معروف و پر مصرف مي توان به «Nandrolone-OH»، «Testosterone-OH » و «1-Testosterone» اشاره کرد.
«Designer Steroid» ها
اين دسته از مواد و ترکيبات نيز چيزي متفاوت و جداي از پرو استروئيدها و يا استروئيد هاي شناخته شده نيستند؛ با اين تفاوت که اين مواد همانطوري که گفته مي شود، در برخي موارد حتي قوي تر از دو دسته ديگر نيز عمل مي کنند. اين دسته از مواد معمولا مولکولهاي پيچيده اي هستند که شباهتهاي بسيار زيادي به استروئيدهاي آنابوليک و يا آندروژن دارند اما با اين وجود در تستهاي کنترل دوپينگ نيز قابل ردگيري نيستند.
از مهمترين ترکيبات اين گروه مي توان به «tetrahydrogestrinone» يا «THG» اشاره کرد. مصرف «THG» امروزه دوپينگ محسوب نمي شود اما بد نيست بدانيد که اين ماده شباهتهاي بسيار زيادي به «gestrinone» که استروئيدي قدرتمند بوده و امروزه در لسيت داروهاي ممنوعه قرار داده شده است، دارد.
1-Testosterone(تزريقي) و Methyl-1-Testosterone(خوراکي)
بسياري از خوانندگان اين سايت از اين واقعيت آگاهي کامل دارند که مصرف تستوسترون عليرغم آثار مثبتي که دارد، آثار و عوارض جانبي منفي زيادي را در پي دارد. از مهمترين عوارض جانبي اين دارو مي توان به احتباس آب و املاح در بدن اشاره کرد. اين ماده همچنين به راحتي به هورمونهاي **** زنانه تبديل شده و به راحتي نيز به عارضه نوک سينه و بروز عوارض زنانه گي در مردان منجر مي شود.

اما در اين بين، گزينه ها و انتخابهاي بهتري نيز وجود دارند که عوارض ياد شده را نداشته و تاثيرات مثبت در خور توجهي را نيز در پي دارند.
«1-testosterone» پرواستروئيد قدرتمندي است که تقريبا تمام تاثيرات مثبت «dehydrotestosterone» را داشته و در عين حال نيز از آن سالم تر و کم ضررتر است.

«1-testosterone» 5 الي 7 بار از خود تستوسترون قوي تر است که مصرف آن نيز افزايش حجم خشک عضلاني بيشتر و عارضه جانبي کمتري را به دنبال دارد. اين ماده بر خلاف خود تستوسترون که به راحتي و در حجم گسترده اي به استروژن و هورمونهاي **** زنانه تبديل شده و منجر به بروز عارضه نوک سينه در مردان مي شود، به هورومونهاي **** زنانه تبديل نشده و به اين قبيل عوارض جانبي نيز ختم نمي شود. مصرف اين ترکيب با احتباس آب و املاح در بدن نيز همراه نخواهد بود. مصرف اين ترکيب بي آنکه ميل **** را ديوانه وار زياد کند، تاثير مثبتي همسان با دزهاي بالاي «پريمو بولان استات» و يا «ترن بولون» را خواهد داشت!
«1-testosterone » تزريقي
ورزشکاران حرفه اي معمولا فرم تزريقي «1-testosterone» را به فرم خوراکي آنها ترجيح مي دهند. کساني که دزهاي هفته گي 200 الي 300 ميلي گرمي اين دارو را مصرف مي کنند با افزايش حجم خشک عضلاني و تا حدودي هم با تشديد فرايند چربي سوزي در بدن مواجه مي شوند. از ديگر برتري هاي اين دارو مي توان به افزايش سريع و مطلوب قدرت بدني در ورزشکاران اشاره کرد. در يک کلام تاثيرات مثبت و آنابوليک اين دارو را مي توان با دزهاي بالاي استروئيدهاي حيواني مقايسه کرد.
مصرف خوراکي استروئيدها
در صورتي که شما استروئيدها و يا پروهورمونها را از طريق دستگاه گوارش خود وارد بدن کنيد، اين مواد در همان فاز اول متابوليسم و جذب کبدي تجزيه شده و بي اثر مي گردند. تنها 3 الي 15 درصد از کل داروي مصرفي، از اين مرحله جان سالم به در برده و وارد جريان خون مي شود.
این مقاله متعلق به بانک مقالات پایگاه تخصصی پرورش اندام و ورزش های قدرتی به آدرس پاوربیلدینگ دات آی آر powerbuilding.ir می باشد. تمامی این مقالات با اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد جمهوری اسلامی ایران، پیشتر در قالب کتاب چاپ و منتشر گردیده است و بدیهی است هر گونه کپی برداری و استفاده کلی و جزئی از این مقالات در کتاب ها، سایت ها، وبلاگ ها، نشریات و غیره بدون اجازه کتبی از مدیر سایت حتی با ذکر منبع نیز ممنوع بوده و افراد خاطی قویاً تحت پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت.
اشاره به اين نکته نيز ضروري به نظر مي رسد که داروها و مواد محلول در آب در فرايند جذب، ابتدا وارد کبد شده و در صورتي که اين مواد همان استروئيدها باشند، بي آنکه فرصت راه يابي به سيستم گردش خون را داشته باشند، در همان ابتداي کار بي اثر شده و از بين مي روند. اين در حالي است که داروها و مواد محلول در چربي در صورتي که از طريق دستگاه گوارش مصرف گردند، از همان ابتدا وارد سيستم لنفاوي انسان شده و بي آنکه مرحله اول متابوليسم کبدي را پشت سر گذاشته باشند، وارد جريان خون مي گردند.
استرها و حلالهاي روغني
استري کردن به معني افزودن يک شاخه استر به ترکيب پرواستروئيد هاست. پرواستروئيده� �يي که استري مي شوند، همانند «1-Testosterone Cypionate » يا «Decanoate» طبيعتي آب دوست داشته و به عبارت ساده تر، محلول در آب هستند. اما استرهايي که چربي دوست بوده و يا به عبارت ساده تر محلول در چربي هستند، مکانيسم جذبشان تقريبا شبيه به چربي هايي است که در رژيم روزانه غذايي آنها را مي خوريم. چربي ها و يا مواد محلول در چربي که در رژيم روزانه غذايي وارد بدن مي شوند، در روده ها تحت تاثير ترشحات صفرا قرار گرفته و به امولوسيون تبديل شده و براي جذب آماده مي گردند. اين مواد تحت تاثير آنزيمهاي ليپاز قرار گرفته و به ذرات ريزي به نام «ميسيل» تبديل مي شوند. اين مواد با گذر از ديواره روده ها وارد سيستم لنفاوي شده و بي آنکه وارد چرخه متابوليسم در کبد شوند، بي واسطه و بي درد سر وارد جريان خون مي شوند.

داروسازان از اين تکنيک براي ساختن هورمونها و يا پرو هورمونهاي خوراکي که قابليت جذب بالايي نيز داشته باشند، استفاده کرده و موفق به توليد داروهاي خوراکي موثر مي شوند که سهم عمده اي از آنها بي آنکه بي اثر شوند، وارد جريان خون مي شوند.
اکليل دار کردن(Alkylation)
اغلب استروئيدهاي خوراکي حاوي ماده «17-alpha alkylated» هستند. اکليل دار کردن اصطلاحي مربوط به علم شيمي است. با اکليل دار کردن استروئيدها اين امکان براي ما فراهم مي شود تا اين داروها بدون اينکه در مراحل اوليه متابوليسم کبدي بي اثر گردند، وارد جريان خون شده و بسته به نيمه عمري که دارند، منشا اثرات آنابوليکي متفاوتي در بدن گردند. در صورتي که در ساخت داروها از اين تکنيک بهره گرفته نمي شد، مقدار زيادي از اين داروها در کبد بي اثر شده و از بين مي رفت.
داروي «اکسي متولون» و همچنين داروي «متاندروستون� �لون» دو دارويي هستند که از اين تکنيک در ساخت آنها بهره گرفته شده است. دز متوسط مصرف اين داروها در حدود 100 الي 250 ميلي گرم در روز است. کساني که از اين داروها بهره مي گيرند، حتما بايد پس از طي شدن دوره مصرفي که پزشک، آن را تعيين و تجويز مي کند، تست هاي پزشکي آنزيمهاي کبدي «ALT»، «AST» و «GGT» را انجام دهند. به دليل اينکه کبد قدرت متابوليزه کردن اين داروها را ندارد، مصرف آنها براي کبد سمي و خطرناک بوده و در طولاني مدت نيز صدمات جبران ناپذيري به بافتهاي کبدي وارد مي کند. اغلب پرواستروئيده� �يي که امروزه تهيه و به بازار عرضه مي شوند، با استفاده از همين تکنيک اکليل دار کردن تهيه مي شوند که نيمه عمري در حدود 12 ساعت دارند.
Methyl-1-Testosterone و ديگر پرو استروئيدهاي اکليل دار
«methylated 1-Testosterone » دارويي خوراکي و آندروژني بسيار قوي است. اين ترکيب اصولا از نظر تاثيري که بر جاي مي گذارد، با «1-Testosterone» تفاوتهاي اساسي دارد. «M-1-Test » قوي تر و کارآمد تر از «1-Testosterone» بوده و تاثير منفي بيشتري را نيز بر ريزش مو و يا پروستات در انسان دارد. زماني که دارويي را اکليل دار مي کنيم، خواص آن دارو نيز تغيير زيادي پيدا مي کند.
آيا تا به حال به اين مهم توجه داشته ايد، کساني که از دارو و از ترکيب «1-Testosterone » استفاده مي کنند، افزايش محسوس قواي **** و افزايش حجم و قدرت عضلاني بيشتري را نيز تجربه مي کنند؟ اما کساني که از «M-1-Test » استفاده مي کنند، بي حالي، سر درد، عدم تعادل فشار خون و بد خلقي را نيز به همراه افزايش حجم عضلاني تجربه مي کنند. اين در حالي است که اين افراد افزايش در خور توجه قواي **** را تجربه نمي کنند! با توجه به اين يافته ها، من خود از «M-1-Test » استقبال نکرده و آن را براي سلامتي انسان مضرتر و مخرب تر مي دانم.

صادق سلامی

هرگونه استفاده محتوايي و هرگونه کپي برداري جزئي و کلي از مطالب اين سايت در نشريات، وبلاگ ها و سايت ها و غيره ممنوع است.

جعبه ابزار
نمايش به صورت چاپگر ارسال اين صفحه به ايميل
نحوه نمايش
Linear Mode Switch to Hybrid Mode Switch to Threaded Mode

	(#1)
صادق سلامی مــــــدير کـــــل آفلاين پستها: 4,362 تشکرها: 12,542 تشکر شده: 37,363 در 7,064 پست تاريخ عضويت: May 2006	پروهورمونها، پرو استروئيدها و «Designer Steroid» ها - 05-19-07, 01:50 پروهورمونها (پيش هورمونها) پروهورمونها در اصل به موادي اطلاق مي گردد که ابتدا بايد تحت تاثير يک آنزيم و يا يک ماده شميايي ديگر قرار گرفته و تبديل به فرم فعال استروئيد گردند. شايد شناخته شده ترين پروهورموني که ورزشکاران رشته هاي قدرتي نيز با آن بيگانه نيز نيستند، «norandrostendione» باشد که در قياس با خود استروئيدها دارو و ترکيبي سالم تر و کم ضرر تر به نظر مي رسد. اين ماده تحت تاثير آنزيم «17b-hydroxysteroidehydrogenas e» قرار گرفته و به استروئيد فعال «19-nortestosterone» که در اصل، ماده اصلي و موثر ناندرولون مي باشد، تبديل مي شود. از ديگر پروهورمونهاي معروف و شناخته شده مي توان به «1-AD » اشاره کرد که اين ماده نيز تحت تاثير آنزيمي خاص قرار گرفته و به نوعي از تستوسترون تبديل مي شود که خاصيت آندروژنيکي و آنابوليکي بسيار قدرتمندي دارد. پرواستروئيده� � (پيش استروئيدها) «پرواستروئيد� � واژه اي است که در صنعت مکمل سازي از آن استفاده شده و به فرآورده هايي اطلاق مي گردد که همانند استروئيدها، خواص آنابوليکي داشته و براي تاثير گذاشتن در بدن نيز نيازي به وجود آنزيم و يا ماده شيميايي ديگر ندارند. اين مواد در حقيقت براي تقويت تاثيرات مثبت مکملهايي غذايي، به فرمول اين ترکيبات افزوده شده و به عبارت ديگر استروئيدهايي هستند که فعلا در ليست داروهاي ممنوعه نرفته اند. کمپاني هاي مکمل سازي نيز از اين مسئله استفاده کامل را کرده، اين قبيل مواد را شناسايي نموده و در توليد مکملهاي موثر و پرفروش از آنها استفاده مي کنند. از پرواستروئيده� �ي معروف و پر مصرف مي توان به «Nandrolone-OH»، «Testosterone-OH » و «1-Testosterone» اشاره کرد. «Designer Steroid» ها اين دسته از مواد و ترکيبات نيز چيزي متفاوت و جداي از پرو استروئيدها و يا استروئيد هاي شناخته شده نيستند؛ با اين تفاوت که اين مواد همانطوري که گفته مي شود، در برخي موارد حتي قوي تر از دو دسته ديگر نيز عمل مي کنند. اين دسته از مواد معمولا مولکولهاي پيچيده اي هستند که شباهتهاي بسيار زيادي به استروئيدهاي آنابوليک و يا آندروژن دارند اما با اين وجود در تستهاي کنترل دوپينگ نيز قابل ردگيري نيستند. از مهمترين ترکيبات اين گروه مي توان به «tetrahydrogestrinone» يا «THG» اشاره کرد. مصرف «THG» امروزه دوپينگ محسوب نمي شود اما بد نيست بدانيد که اين ماده شباهتهاي بسيار زيادي به «gestrinone» که استروئيدي قدرتمند بوده و امروزه در لسيت داروهاي ممنوعه قرار داده شده است، دارد. 1-Testosterone(تزريقي) و Methyl-1-Testosterone(خوراکي) بسياري از خوانندگان اين سايت از اين واقعيت آگاهي کامل دارند که مصرف تستوسترون عليرغم آثار مثبتي که دارد، آثار و عوارض جانبي منفي زيادي را در پي دارد. از مهمترين عوارض جانبي اين دارو مي توان به احتباس آب و املاح در بدن اشاره کرد. اين ماده همچنين به راحتي به هورمونهاي ** زنانه تبديل شده و به راحتي نيز به عارضه نوک سينه و بروز عوارض زنانه گي در مردان منجر مي شود. اما در اين بين، گزينه ها و انتخابهاي بهتري نيز وجود دارند که عوارض ياد شده را نداشته و تاثيرات مثبت در خور توجهي را نيز در پي دارند. «1-testosterone» پرواستروئيد قدرتمندي است که تقريبا تمام تاثيرات مثبت «dehydrotestosterone» را داشته و در عين حال نيز از آن سالم تر و کم ضررتر است. «1-testosterone» 5 الي 7 بار از خود تستوسترون قوي تر است که مصرف آن نيز افزايش حجم خشک عضلاني بيشتر و عارضه جانبي کمتري را به دنبال دارد. اين ماده بر خلاف خود تستوسترون که به راحتي و در حجم گسترده اي به استروژن و هورمونهاي زنانه تبديل شده و منجر به بروز عارضه نوک سينه در مردان مي شود، به هورومونهاي زنانه تبديل نشده و به اين قبيل عوارض جانبي نيز ختم نمي شود. مصرف اين ترکيب با احتباس آب و املاح در بدن نيز همراه نخواهد بود. مصرف اين ترکيب بي آنکه ميل را ديوانه وار زياد کند، تاثير مثبتي همسان با دزهاي بالاي «پريمو بولان استات» و يا «ترن بولون» را خواهد داشت! «1-testosterone » تزريقي ورزشکاران حرفه اي معمولا فرم تزريقي «1-testosterone» را به فرم خوراکي آنها ترجيح مي دهند. کساني که دزهاي هفته گي 200 الي 300 ميلي گرمي اين دارو را مصرف مي کنند با افزايش حجم خشک عضلاني و تا حدودي هم با تشديد فرايند چربي سوزي در بدن مواجه مي شوند. از ديگر برتري هاي اين دارو مي توان به افزايش سريع و مطلوب قدرت بدني در ورزشکاران اشاره کرد. در يک کلام تاثيرات مثبت و آنابوليک اين دارو را مي توان با دزهاي بالاي استروئيدهاي حيواني مقايسه کرد. مصرف خوراکي استروئيدها در صورتي که شما استروئيدها و يا پروهورمونها را از طريق دستگاه گوارش خود وارد بدن کنيد، اين مواد در همان فاز اول متابوليسم و جذب کبدي تجزيه شده و بي اثر مي گردند. تنها 3 الي 15 درصد از کل داروي مصرفي، از اين مرحله جان سالم به در برده و وارد جريان خون مي شود. این مقاله متعلق به بانک مقالات پایگاه تخصصی پرورش اندام و ورزش های قدرتی به آدرس پاوربیلدینگ دات آی آر powerbuilding.ir می باشد. تمامی این مقالات با اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد جمهوری اسلامی ایران، پیشتر در قالب کتاب چاپ و منتشر گردیده است و بدیهی است هر گونه کپی برداری و استفاده کلی و جزئی از این مقالات در کتاب ها، سایت ها، وبلاگ ها، نشریات و غیره بدون اجازه کتبی از مدیر سایت حتی با ذکر منبع نیز ممنوع بوده و افراد خاطی قویاً تحت پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت. اشاره به اين نکته نيز ضروري به نظر مي رسد که داروها و مواد محلول در آب در فرايند جذب، ابتدا وارد کبد شده و در صورتي که اين مواد همان استروئيدها باشند، بي آنکه فرصت راه يابي به سيستم گردش خون را داشته باشند، در همان ابتداي کار بي اثر شده و از بين مي روند. اين در حالي است که داروها و مواد محلول در چربي در صورتي که از طريق دستگاه گوارش مصرف گردند، از همان ابتدا وارد سيستم لنفاوي انسان شده و بي آنکه مرحله اول متابوليسم کبدي را پشت سر گذاشته باشند، وارد جريان خون مي گردند. استرها و حلالهاي روغني استري کردن به معني افزودن يک شاخه استر به ترکيب پرواستروئيد هاست. پرواستروئيده� �يي که استري مي شوند، همانند «1-Testosterone Cypionate » يا «Decanoate» طبيعتي آب دوست داشته و به عبارت ساده تر، محلول در آب هستند. اما استرهايي که چربي دوست بوده و يا به عبارت ساده تر محلول در چربي هستند، مکانيسم جذبشان تقريبا شبيه به چربي هايي است که در رژيم روزانه غذايي آنها را مي خوريم. چربي ها و يا مواد محلول در چربي که در رژيم روزانه غذايي وارد بدن مي شوند، در روده ها تحت تاثير ترشحات صفرا قرار گرفته و به امولوسيون تبديل شده و براي جذب آماده مي گردند. اين مواد تحت تاثير آنزيمهاي ليپاز قرار گرفته و به ذرات ريزي به نام «ميسيل» تبديل مي شوند. اين مواد با گذر از ديواره روده ها وارد سيستم لنفاوي شده و بي آنکه وارد چرخه متابوليسم در کبد شوند، بي واسطه و بي درد سر وارد جريان خون مي شوند. داروسازان از اين تکنيک براي ساختن هورمونها و يا پرو هورمونهاي خوراکي که قابليت جذب بالايي نيز داشته باشند، استفاده کرده و موفق به توليد داروهاي خوراکي موثر مي شوند که سهم عمده اي از آنها بي آنکه بي اثر شوند، وارد جريان خون مي شوند. اکليل دار کردن(Alkylation) اغلب استروئيدهاي خوراکي حاوي ماده «17-alpha alkylated» هستند. اکليل دار کردن اصطلاحي مربوط به علم شيمي است. با اکليل دار کردن استروئيدها اين امکان براي ما فراهم مي شود تا اين داروها بدون اينکه در مراحل اوليه متابوليسم کبدي بي اثر گردند، وارد جريان خون شده و بسته به نيمه عمري که دارند، منشا اثرات آنابوليکي متفاوتي در بدن گردند. در صورتي که در ساخت داروها از اين تکنيک بهره گرفته نمي شد، مقدار زيادي از اين داروها در کبد بي اثر شده و از بين مي رفت. داروي «اکسي متولون» و همچنين داروي «متاندروستون� �لون» دو دارويي هستند که از اين تکنيک در ساخت آنها بهره گرفته شده است. دز متوسط مصرف اين داروها در حدود 100 الي 250 ميلي گرم در روز است. کساني که از اين داروها بهره مي گيرند، حتما بايد پس از طي شدن دوره مصرفي که پزشک، آن را تعيين و تجويز مي کند، تست هاي پزشکي آنزيمهاي کبدي «ALT»، «AST» و «GGT» را انجام دهند. به دليل اينکه کبد قدرت متابوليزه کردن اين داروها را ندارد، مصرف آنها براي کبد سمي و خطرناک بوده و در طولاني مدت نيز صدمات جبران ناپذيري به بافتهاي کبدي وارد مي کند. اغلب پرواستروئيده� �يي که امروزه تهيه و به بازار عرضه مي شوند، با استفاده از همين تکنيک اکليل دار کردن تهيه مي شوند که نيمه عمري در حدود 12 ساعت دارند. Methyl-1-Testosterone و ديگر پرو استروئيدهاي اکليل دار «methylated 1-Testosterone » دارويي خوراکي و آندروژني بسيار قوي است. اين ترکيب اصولا از نظر تاثيري که بر جاي مي گذارد، با «1-Testosterone» تفاوتهاي اساسي دارد. «M-1-Test » قوي تر و کارآمد تر از «1-Testosterone» بوده و تاثير منفي بيشتري را نيز بر ريزش مو و يا پروستات در انسان دارد. زماني که دارويي را اکليل دار مي کنيم، خواص آن دارو نيز تغيير زيادي پيدا مي کند. آيا تا به حال به اين مهم توجه داشته ايد، کساني که از دارو و از ترکيب «1-Testosterone » استفاده مي کنند، افزايش محسوس قواي و افزايش حجم و قدرت عضلاني بيشتري را نيز تجربه مي کنند؟ اما کساني که از «M-1-Test » استفاده مي کنند، بي حالي، سر درد، عدم تعادل فشار خون و بد خلقي را نيز به همراه افزايش حجم عضلاني تجربه مي کنند. اين در حالي است که اين افراد افزايش در خور توجه قواي ** را تجربه نمي کنند! با توجه به اين يافته ها، من خود از «M-1-Test » استقبال نکرده و آن را براي سلامتي انسان مضرتر و مخرب تر مي دانم. صادق سلامی هرگونه استفاده محتوايي و هرگونه کپي برداري جزئي و کلي از مطالب اين سايت در نشريات، وبلاگ ها و سايت ها و غيره ممنوع است. کاربر ali و کاربر حسین موسوی هر دو از میان ما رفتند اما این کجا و آن کجا! اولی با بدرقه ای از دعای خیر من و اعضا و دومی ...