بازسازی استخوان

[ahytech]

پیشگیری از پوکی استخوان با ۱۲ حرکت

همیشه پیشگیری بهتر از درمان است. انجام ورزش‌های بدنی صحیح و مناسب علاوه بر تامین سلامت استخوان، از ابتلا به بیماری پوکی‌‌استخو� �ن پیشگیری می‌کند. آنچه در ذیل می‌آید ورزش‌های بسیار مفیدی است که جهت جلوگیری و یا حتی درمان پوکی‌استخوان طراحی شده‌است.
این ورزش‌ها عضلات و استخوان‌ها را تقویت کرده و موجب بهبود تناسب بدنی و وضعیت اندام‌ها می‌شوند. جهت کسب بهترین نتایج، توصیه می‌شود که این ورزش‌ها حداقل به مدت ۴ روز در هفته انجام شوند.

۱) تمرین صحیح ایستادن: ایستادن صحیح و مناسب علاوه بر بهبود وضعیت بدنی، موجب سلامت قامت نیز می‌شود. جهت یادگیری و حفظ ایستادن صحیح، این حرکات را انجام دهید:

▪ در حالی که پشت به دیوار ایستاده‌اید و پاشنه‌هایتان از دیوار ۵ تا ۷ سانتی‌متر فاصله دارند، سر، شانه‌ها و **** خود را به دیوار تکیه دهید.
▪ سعی کنید شانه‌هایتان به حالت طبیعی‌شان باشند، در این حال دهان خود را ببندید و عضلات شکم و **** خود را سفت کنید.
▪ در حالی که قوس کمری خود را حفظ کرده‌اید، پشت خود را به دیوار فشار دهید.

۲) تمرین صحیح راه رفتن: راه رفتن به‌ویژه راه رفتن صحیح موجب تقویت پاها، قلب و تناسب کلی بدن می‌شود. جهت راه رفتن صحیح، بهتر است در حین راه رفتن نکات زیر را رعایت کنید:

▪ سرتان را بالا نگهداشته و کمر و گردنتان را نیز صاف نگهدارید.
▪ به آرامی شکمتان را سفت کنید.
▪ اجازه دهید تا شانه‌هایتان به‌صورت طبیعی و به راحتی حرکت کنند.

۳) تقویت شانه و کتف: انجام ورزش زیر موجب کشیده شدن عضلات شانه‌ها و کتف و سفت شدن عضلات کمر و شکم شما می‌شود:

▪ در حالی که پاهایتان از یکدیگر و از دیوار ۱۵ سانتی‌متر فاصله دارند، رو به دیوار بایستید.
▪ یک نفس عمیق کشید، در عین حال شکم خود را شل کنید و هر دو دست خود را بر روی دیوار (در ارتفاع بالای سرتان) قرار دهید.
▪ نفس خود را بیرون دهید و هر دو دست خود را پائین بیاورید.
▪ در حالی که نفس می‌کشید، دست راست خود را بالا برده و روی دیوار قرار دهید و دست چپ خود را به سمت پائین بکشید.
▪ نفس خود را بیرون دهید و در همین حالا بازوی راست خود را پائین بیاورید.
▪ همین عمل را مجددا با دست‌های مخالف انجام داده و این حرکات را ۵ تا ۱۰ مرتبه تکرار کنید.

۴) ورزش‌های کششی قفسه سینه: انجام این گونه ورزش‌ها به تقویت عضلات و استخوان‌های کمری کمک کرده و آنها را بهبود می‌بخشد:

▪ روی یک صندلی و به حالت صاف نشسته و مستقیم رو به جلو نگاه کنید.
▪ دستان خود را به دو طرف باز کنید و در حالی که همسطح با شانه‌هایتان قرار دارند، آنها را به سمت عقب بکشید.
▪ با خم کردن بازوهایتان در ناحیه آرنج، دست‌هایتان را به سمت قفسه سینه‌تان بیاورید.
این حرکت را ۵ تا ۱۰ مرتبه تکرار کنید.

۵) ورزش‌ کششی قسمت فوقانی کمر: انجام این ورزش موجب کشیده شدن و تقویت عضلات و استخوان‌های قفسه‌سینه و عضلات فوقانی کمر می‌شود:

▪ به آرامی بر روی یک صندلی بنشینید ولی به آن تکیه ندهید و کمر و گردن خود را راست نگهدارید.
▪ در حالی که رو به جلو نگاه می‌کنید، بازوهایتان را از ناحیه آرنج خم کنید.
▪ به آرامی بازوهایتان و سپس شانه‌هایتان را به سمت عقب حرکت دهید تا جایی که احساس ناراحتی نکنید. به مدت ۵ ثانیه و در حالی که به‌طور طبیعی نفس می‌کشید این وضعیت را نگاهدارید. سپس بازوهای خود را به حالت اول برگردانده و این حرکت را ۵ تا ۱۰ مرتبه انجام دهید.

۶) ورزش کششی جهت قسمت فوقانی کمر و قفسه‌سینه: انجام این ورزش به صاف شدن قسمت فوقانی کمر و کشیده شدن قفسه سینه کمک کرده و موجب بهبود سلامت اندام می‌شود.

▪ روی یک صندلی نشسته و دست‌هایتان را پشت گردنتان ببرید. در حالی که به آرامی آرنج‌هایتان را به سمت عقب حرکت می‌دهید، به‌طور طبیعی نفس بکشید.
▪ این حالت را برای مدت چندین ثانیه نگهدارید و بسته به توانایی‌تان، ۵ تا ۱۰ مرتبه آن را انجام دهید.

۷) ورزش کششی جهت تقویت عضلات ران:

▪ روی یک صندلی به آرامی بنشینید در حالی که کمرتان صاف است، دست‌هایتان را بر روی رانتان قرار دهید و در حالی که عضلات شکمی خود را سفت می‌کنید، رو به جلو نگاه کنید.
▪ به آرامی و بدون تکان دادن کمرتان یک زانو را صاف کرده و پایتان را به سمت بالا بیاورید. در حالی که به‌صورت طبیعی نفس می‌کشید این حالت را برای مدت چند ثانیه نگاهدارید. سپس زانوی خود را شل کنید و آن را به حالت اول برگردانید. این حرکت را ۵ تا ۱۰ مرتبه تکرار کنید.

۸) ورزش کششی کتف: این ورزش نه تنها موجب کشیده شدن عضلات کتف می‌شود، بلکه عضلات پشت ران را نیز تقویت می‌کند و به سلامت اندام کمک می‌کند:

▪ در حالی که ایستاده‌اید و پاهایتان به موازات هم قرار دارند، دست‌هایتان را به پشت یک صندلی جهت حفظ تعادل تکیه دهید.
▪ زانوهایتان را کمی خم کرده و در همین حال شکمتان را شل کنید ولی کمر و شانه‌هایتان را صاف نگاهدارید.
▪ یک پایتان را به سمت عقب برده و آن را صاف بر روی زمین نگاهدارید. در همین حال وزن بدنتان را به سمت جلو و بر روی پای جلوییتان بیندازید. این حالت را برای مدت چند ثانیه نگهدارید. این حرکت را ۵ تا ۱۰ مرتبه تکرار نمایید.

۹) تقویت شکم:

▪ به پشت بر روی زمین دراز بکشید در حالی که بازوهایتان در کنار بدنتان قرار دارند، عضلات شکمتان را سفت کنید.
▪ درحالی که به‌طور طبیعی نفس می‌کشید، سر و قسمت فوقانی کمرتان را بدون خم کردن چند سانتی‌متر از سطح زمین بلند کنید. جهت جلوگیری از فشار به دنده‌ها، سرتان را بیش از حد بالا نبرید و سعی کنید سر و گردن و سینه شما در امتداد یکدیگر باشند. این حالت را به مدت ۵ ثانیه نگهدارید و سپس چند ثانیه استراحت کنید. این ورزش را ۵ تا ۱۰ مرتبه تکرار کنید.

۱۰) بالا بردن قسمت فوقانی کمر: انجام این ورزش موجب تقویت عضلات کمر می‌شود:

▪ روی شکم دراز بکشید و یک بالش زیر قسمت تحتانی شکمتان قرار دهید.
▪ عضلات شکمی را سفت کنید و بازوهایتان را در کنار بدنتان در دو سمت قرار دهید.
▪ نفس بکشید و سر و سینه را چند سانتی‌متر از سطح زمین بلند کنید، بدون اینکه سر خود را خم کنید. این حالت را به مدت ۵ ثانیه نگهدارید و به‌طور طبیعی نفس بکشید. سپس به حالت اول برگشته و چند ثانیه استراحت کنید. این ورزش را ۵ تا ۱۰ مرتبه تکرار نمایید.

۱۱) کشش کمر و شانه: این ورزش موجب کشیدگی و تقویت قسمت فوقانی کمر و شانه‌ می‌شود:

▪ روی زمین دراز کشیده و زانوهایتان را خم کنید. سپس عضلات شکمتان را سفت کنید و بازوهایتان را به بالای سرتان بکشانید.

▪ در حالی که بازوهایتان بر روی زمین قرار دارند، آنها را به دو طرف حرکت دهید و در حالی که به‌طور طبیعی نفس می‌کشید، این حالت را برای مدت چند ثانیه نگاهدارید وسپس بازوهایتان را به حالت اول برگردانید. این حرکت را ۵ تا ۱۰ مرتبه تکرار کنید.

۱۲) ورزش‌های کششی قسمت تحتانی کمر و عضلات شکم:

▪ بر روی زمین و به پشت دراز بکشید و سپس زانوهای خود را خم کنید. در این حالت قوس کمری طبیعی‌تان را نگاهدارید ولی سعی کنید بیش از اندازه به کمرتان فشار نیاورید.
▪ عضلات شکمتان را سفت کنید و سپس کمر خود را به سمت پایین رها کنید تا پشت شما کاملا به زمین بچسبد، توجه داشته باشید که جهت انجام این اعمال از عضلات پا و **** خود استفاده نکنید. این حالت را به مدت ۵ ثانیه نگهدارید. این ورزش را ۱۰ مرتبه انجام دهید.

رنگارنگ

[ahytech]

چگونه استخوان ها را قوی کنیم؟

بهترین راه ها براى ورزش كردن و بهبود بخشیدن سلامت استخوان، در هنگام پوكى استخوان، چه هستند یكى از پزشكان غدد در امریكا مى گوید كه، باید براى تنش استخوانى و ماهیچه اى ورزش هاى تحمل وزن را انجام داد. قبل از انجام هر ورزش با دكتر مشورت كنید. سپس هر یك از ورزش هاى زیر را امتحان كنید!

پیاده روى سریع

یك راه داشتن تناسب اندام كه هرگز فراموش نمى شود. این ورزش در بین زنان پر طرفدار است، و یك راه بهبود بخشیدن به سلامت استخوان است. در تحقیقى مشخص شد كه، پرستارانى كه 4 ساعت در هفته پیاده روى مى كردند، 41 درصد كمتر در معرض شكستگى لگن بودند، در مقایسه با افرادى كه كمتر از یك ساعت در هفته پیاده روى مى كردند. پیاده روى سریع بهترین مى باشد اما شما مى توانید سرعت خود را بر اساس سطح تناسب اندام خود تغییر دهید. پیاده روى آزاد است، و شما هر جایى و هر زمانى، حتى زمان مسافرت، قادر به انجام آن هستید.

گلف

شاید تا حالا فكر كرده اید كه گلف براى افراد پیر بوده است- افرادى كه نمى توانند ورزش هاى واقعى را انجام بدهند. دوباره فكر كنید. كشیدن كیف گلف در اطراف 18 سوراخ، و پس و پیش بردن چوب آن براى پرتاب توپ، براى بالا تنه مفید مى باشند. و همه آن پیاده روى ها و تعقیب توپ، به معنى كارساز بودن براى ستون فقرات و كپل ها مى باشد. گلف به ورزش تحمل وزن، یك اسم جدید مى بخشد.

ورزش هاى راكتى

تنیس، اسكواش و پینگ پنگ مى توانند تراكم استخوانى را ساماندهى كنند. هر بار كه به توپ ضربه مى زنید، بازو، مچ دست و شانه خود را مى كشید، و به این طرف و آن طرف مى دوید، ستون فقرات و لگن هاى خود را به كار مى گیرید. اگر قصد انجام ورزش هاى راكتى را دارید، سعى كنید نوع تك نفره آن را امتحان كنید، چرا كه مجبور مى شوید بیشتر بدوید.


ورزش استقامتى

وزنه بردارى، استفاده از ماشین هاى وزنه اى، انجام ورزش هاى سوئدى، اشكالى از ورزش استقامتى هستند كه در آنها با بعضى از فرم هاى مقاومتى كار مى شود، چه با وزنه یا بدون وزنه باشند، تا استخوانها و ماهیچه ها دچار تنش شوند. اگر در نهایت دو بار در هفته این ورزش ها را انجام دهید، رشد استخوانهاى خود را تحریك مى سازید. هر باشگاهى یك مربى دارد كه مى تواند فعالیت بدنى را براى پاها، پشت، شانه ها و بازوهاى شما طراحى كند، تا بتوانید به تناسب اندام برسید و سلامت استخوان هاى خود را بهبود ببخشید.

منبع : ایران ورزشی

تنظیم برای تبیان: رضا سیگاری

[ahytech]

چرا استخوان های مان پوک می شوند؟

استئوپروز به معنی استخوان های خلل و فرج دار است که باعث ضعیف و ***نده شدن استخوان ها می گردد، تا حدی که یک فشارکوچک مثل خم شدن یا سرفه کردن می تواند به شکستگی منجرشود. در بیشتر موارد، سطوح پایین کلسیم و دیگر مواد معدنی موجود در استخوان ها باعث ضعیف شدن آن ها می گردد.

یکی از عوارض عمومی استئوپروز شکستگی است که بیشتر در ستون فقرات، لگن و کمر رخ می دهد. اگرچه بیشتر به عنوان یک بیماری در خانم ها در نظر گرفته شده است، اما می تواند مردان را نیز درگیر کند و صرف نظر از آن هایی که مبتلا به استئوپروز هستند، بسیاری از مردم چگالی استخوانی پایینی دارند که آن ها نیز در معرض خطر استئوپروز هستند.

باید بدانید که هیچ گاه برای پیشگیری یا کنترل استئوپروز خیلی دیر و یا خیلی زود نیست. شما می توانید برای داشتن استخوان هایی محکم و سالم در طول زندگی، اقداماتی به عمل آورید.

علائم

معمولا شما در مراحل اولیه آسیب های استخوانی، درد یا علامت دیگری نخواهید داشت. اما هنگامی که استخوان ها در اثر استئوپروز ضعیف می شوند، ممکن است علائمی شامل موارد زیر بروز کند:

* درد پشت؛ به علت شکستگی یا فروریختگی مهره ها که می تواند بسیار شدید باشد.

* کوتاهی قد به مرور زمان

* خمیدگی یا قوز

* شکستگی مهره ها، کمر، لگن یا دیگر استخوان ها

علل

دانشمندان هنوز نمی دانند که حقیقتا علت بروز استئوپروز و یا پوکی استخوان چیست، اما آن چه مشخص است آن است که در این حالت فرآیند نرمال بازساخت استخوان از بین می رود و یا کند می گردد.

استخوان های شما به طور پیوسته در حال تغییر هستند، بافت استخوانی نو ساخته شده و بافت های قدیمی فرو می ریزند(باز جذب)، این فر آیند بازساخت نامیده می شود. زمانی که شما جوان هستید سرعت ساخت استخوان از تجزیه آن بیشتر است لذا تراکم استخوانی افزایش می یابد. حدود سن 30 سالگی شما به بیشترین تراکم استخوانی خود می رسید. بعد از آن، بازساخت استخوانی ادامه خواهد داشت اما سرعت از دست دادن کمی بیشتر از ساخت آن است.

احتمال بروز استئوپروز وابسته به این است که شما در دوره اوج تراکم استخوان، سنین 20 تا 30 سالگی، چه مقدار توده استخوانی به دست آورده و بعد از آن با چه سرعتی از دست بدهید. هر چه ذخیره تراکم استخوانی شما بالاتر باشد، در واقع ذخیره بیشتری داشته و احتمال بروز استئوپروز کمتر خواهد بود.

استحکام استخوان ها به سایز و چگالی آن ها بستگی دارد، بخشی ازچگالی استخوانی وابسته به میزان کلسیم، فسفر و مقدار دیگر مواد معدنی در استخوان ها است. زمانی که مقدار مواد معدنی در استخوان ها کمتر از حد طبیعی باشد، آن ها استحکام کمتری دارند و در نهایت ساختار محافظتی داخلی خود را از دست خواهند داد.

موارد دیگری مانند سطح هورمون ها نیز بر چگالی استخوانی اثر گذار هستند. متاسفانه در زنان زمانی که میزان استرو‍ژن در یائسگی کاهش می یابد، تجزیه بافت استخوانی بیشتر می شود. در مردان نیز سطوح پایین تستوسترون و هورمون های **** می تواند باعث از دست دهی بافت استخوان گردد.

عوامل خطر

برخی از عواملی که احتمال بروز استئوپروز را افزایش می دهند قابل تغییر اما برخی دیگر غیر قابل تغییر هستند.

عوامل خطری که می توانید آن ها را تغییر دهید

* دریافت پایین کلسیم

کمبود همیشگی کلسیم یک نقش اصلی در پیشرفت استئوپروز دارد. دریافت پایین کلسیم در کاهش چگالی استخوان، در از دست دادن زودرس بافت استخوانی و افزایش خطر شکستگی نقش دارد.

* مصرف تنباکو

نقش اصلی تنباکو در استئوپروزیز به طور واضح روشن نیست، اما محققین مطمئن هستند که مصرف تنباکو با ضعیف شدن استخوان ها ارتباط دارد.

* اختلالات غذا خوردن

زنان و مردان دچار بی اشتهایی عصبی یا بولیمیا در معرض خطر چگالی استخوانی پایین می باشند.

* زندگی بی تحرک

افرادی که زمان زیادی را بدون تحرک و نشسته می گذرانند نسبت به افرادی که تحرک بیشتری دارند، بیشتر در معرض خطر استئوپروز می باشند. هر نوع فعالیت ورزشی تحمل وزن برای استخوان ها مفید است، به ویژه به نظر می رسد که پیاده روی، دویدن، پریدن، نرمش های بدنی و کار با وزنه برای ساختن استخوان های سالم مفید هستند.

* مصرف الکل

مصرف الکل خطر بروز استئوپروز را افزایش می دهد، زیرا الکل می تواند در توانایی بدن برای جذب کلسیم تداخل کند.

* مصرف فراوان قهوه و چای

کافئین موجود در این مواد غذایی در جذب کلسیم اختلال ایجاد می کند.

* مصرف غذاهای حاوی نمک فراوان.

* مصرف فراوان نوشابه های گازدار

* مصرف داروهای کورتیکواسترو� �یدی

مصرف طولانی مدت داروهای کورتیکواسترو� �یدی مثل پردنیزون، کورتیزون، پردنیزولون و دگزامتازون به استخوان ها آسیب می رسانند. این داروها از درمان های متداول بیماری های مزمنی مثل آسم، آرتریت روماتوئید و لوپوس هستند و ممکن است شما نتوانید مصرف آن ها را برای کاهش خطر استئوپروز قطع کنید. چنان چه مجبور هستید برای دوره طولانی از استروئید ها استفاده کنید، پزشک شما باید چگالی استخوانی تان را چک کرده و داروهای دیگری برای جلوگیری از زیان استخوان توصیه کند.

* درمان های دیگر

مصرف طولانی مدت داروهای مهار کننده آروماتاز برای درمان سرطان پستان، داروهای ضد افسردگی که مهارکننده های انتخابی سروتونین (SSRIs ) نامیده می شوند، داروی درمان سرطان مانند متوترکسات، برخی داروهای ضد حمله عصبی، داروهای بلوکه کننده اسید که مهارکننده های پمپ پروتون نامیده می شوند و داروهای ضد اسید معده حاوی آلومینیوم همگی با افزایش خطر استئوپروز در ارتباط هستند.

فاکتورهای خطری که نمی توانید تغییر دهید.

* ****ت زن

شکستگی های ناشی از استئوپروز در زنان 2 برابر مردان می باشد.

* افزایش سن

با افزایش سن خطر ابتلا به استئوپروز افزایش می یابد.

* نژاد

نژاد آسیایی یا سفیدپوستان در معرض خطر بالای استئوپروز می باشند.

* سابقه خانوادگی

چنان چه والدین یا خواهر و برادری مبتلا به استئوپروز دارید باید بدانید که شما در معرض خطر می باشید، به ویژه اگر سابقه خانوادگی شکستگی نیز داشته باشید.

* سایز اسکلت

زنان و مردان لاغر(با نمایه توده بدنی 19 و کمتر) یا اسکلت بدنی کوچک در معرض خطر هستند، زیرا احتمالا تراکم استخوانی کمتری برای بهره بری از آن در سنین بالاتر دارند.

* هورمون تیروئید

هورمون تیروئید خیلی بالا نیز می تواند باعث از دست دهی بافت استخوان گردد. این حالت می تواند هم با فعالیت بیش از حد تیروئید(هیپرت یروئیدیسم) و هم با دریافت بالای هورمون تیروئید در درمان کم کاری تیروئید(هیپوت یروئیدیسم) رخ دهد.

* یائسگی و یا عدم پریودهای ماهیانه در خانم ها

در این موارد با کاهش سطح استروژن بروز استئوپروز تشدید می گردد.

* وضعیت های پزشکی و فرآیند هایی که سلامت استخوان را تحت تاثیر قرار می دهند.

جراحی های معده(گاستروکت ومی) و جراحی های کاهش وزن می تواند بر توانایی بدن در جذب کلسیم اثر گذار باشد. بنابراین شرایطی مانند بیماری های کرون، سلیاک، هیپرپاراتیرو� �یدیسم و بیماری کوشینگ(یک اختلال نادر که در آن غده فوق کلیه هورمون های کورتیکواسترو� �یدی بیش از حد نرمال تولید می کند) نیز می توانند چنین شرایطی ایجاد کنند.

برای مشاهده ی وب سایت دکتر فرشچی می توانید به آدرس اینترنتی www.novindiet.com مراجعه نمایید.

دکتر حمیدرضا فرشچی - همکار تبیان

متخصص تغذیه - فوق تخصص دیابت و چاقی

بخش تغذیه و سلامت تبیان

[vir]

نگذارید استخوان های تان پوک شود


چنان چه به استئوپروز مبتلا هستید، این پیشنهادات به خفیف کردن علائم بیماری و حفظ استقلال و عدم وابستگی تان کمک خواهد کرد:
* وضعیت اندامی خوب خود را حفظ کنید.

وضعیت خوب، که به صورت سر و چانه به سمت بالا، شانه ها عقب، کمر صاف و قوس ستون مهره ها کم، تعریف می شود کمک می کند تا فشار کمتری در ناحیه ستون فقرات داشته باشید.

زمانی که نشسته اید یا رانندگی می کنید، یک پارچه لوله شده را پشت خود قرار دهید.

هنگام انجام کارهای دستی یا مطالعه کردن هرگز خم نشوید.

برای بلند کردن اجسام روی زانو خم شوید نه کمر و پشت تان را صاف نگه دارید.
* از افتادن جلوگیری کنید.

کفش های پاشنه کوتاه با کف غیرلیز بپوشید و خانه خود را از نظر سطوح فرش شده، لیز و لغزنده که ممکن است باعث زمین خوردن شما شوند کنترل کنید.

اتاق ها را کاملا روشن نگه دارید و در محیط حمام با نصب دستگیره به دیوارها به حفظ تعادل خود کمک کنید و مطمئن شوید که به راحتی می توانید از تخت پایین آیید.
* درد را تحت کنترل قرار دهید.

در مورد راه های کنترل درد با پزشک صحبت کنید.

هرگز دردهای مزمن را نادیده نگیرید.

چنان چه این دردها درمان نشده باقی بمانند، می تواند تحرک شما را محدود کرده و باعث درد بیشتر شوند.
پیشگیری

سه فاکتور مهم برای این که سلامت استخوان های خود را در طول زندگی حفظ کنید شامل موارد زیر است:

* مقدار کافی کلسیم

* مقدار کافی ویتامین D

* فعالیت بدنی منظم

کلسیم

مقدار کلسیم مورد نیاز برای حفظ سلامتی در طول دوره زندگی متغیر است. متخصصین علوم پزشکی دریافت روزانه این مقادیر کلسیم از غذا و مکمل را توصیه کرده است:

تا یک سالگی 210 تا 270 میلی گرم

1 تا 3 سالگی 500 میلی گرم

4 تا 8 سالگی 800 میلی گرم

9 تا 18 سالگی 1300 میلی گرم

19 تا 50 سالگی 1000 میلی گرم

51 سال و بیشتر 1200 میلی گرم

اصلی ترین منابع کلسیم محصولات لبنی هستند اما تنها منابع آن نمی باشند. بادام، بروکلی، اسفناج، کلم پخته، کنسرو سالمون با استخوان، ساردین و محصولات سویا نیز غنی از کلسیم هستند.

اگر کلسیم کافی از طریق رژیم غذایی دریافت نمی کنید، از مکمل های کلسیم استفاده کنید.

متخصصین همچنین توصیه می کنند که بیشتر از 2500 میلی گرم کلسیم در روز دریافت نکنید.

ویتامین D

دریافت مقدار کافی ویتامین D به اندازه کلسیم برای سلامت استخوان ها مهم است. هنوز دانشمندان به درستی نمی دانند که مقدار مطلوب مورد نیاز ویتامین D در روز چه مقدار است، اما صحیح است که هر فرد بالای 1 سال تا 2000 واحد بین المللی در روز دریافت کند.

به طور کلی متخصصین توصیه کرده اند که بزرگسالان 400 تا 1000 واحد بین المللی در روز دریافت کنند.

اگر چه خیلی از مردم مقدار کافی ویتامین D را از نور خورشید دریافت می کنند، اما در صورتی که شما در عرض جغرافیایی بالایی ساکن هستید، بیشتر در خانه هستید یا به طور منظم برای پیشگیری از سرطان پوست از کرم های ضدآفتاب استفاده می کنید و یا در کشورهای اسلامی که خانم ها در طول روز از حجاب استفاده می نمایند نور خورشید منبع خوبی نمی باشد. همچنین با وجود این که ویتامین D در ماهی های چرب مثل تون و ساردین و در زرده تخم مرغ وجود دارد، ممکن است این غذاها به طور روزانه خورده نشوند. مکمل های ویتامین D یا کلسیم وVit D می توانند یک جانشین مناسب باشند.

فعالیت بدنی

ورزش به ساخت استخوان های قوی و اتلاف کند آن ها کمک می کند.

شروع فعالیت بدنی از هر زمان برای استخوان های شما مفید خواهد بود، اما بیشترین اثر را زمانی خواهد داشت که شما از دوران جوانی ورزش را به طور منظم آغاز کرده و در طول زندگی آن را ادامه دهید. ورزش های قدرتی را با ورزش های تحمل وزن همراه کنید. تمرین های قدرتی به قدرت عضلات و استخوان ها در بازو و بالای ستون فقرات کمک می کند و تمرین های تحمل وزن مثل پیاده روی، پریدن، دویدن، بالا رفتن از پله، طناب زدن و اسکی بیشتر بر استخوان ها در ناحیه پا، با**سن و پایین ستون فقرات اثر گذار است. شنا، دوچرخه سواری و تمرین های ورزشی با دستگاه می توانند یک تمرین خوب برای سیستم قلب و عروق باشند اما به علت کم فشار بودن به اندازه تمرین های تحمل وزن برای استخوان ها مفید نمی باشند.
نکات دیگر برای پیشگیری

این اقدامات نیز می توانند برای کمک به پیشگیری از اتلاف استخوان ها مفید باشند:

* عدم مصرف سیگار

مصرف سیگار، احتمالا به وسیله کاهش میزان استروژنی که بدن خانم ها تولید می کند و با کاهش جذب روده ای کلسیم باعث افزایش اتلاف استخوان می شود. لذا عدم مصرف سیگار و یا ترک آن در بهبود تراکم استخوان مفید خواهد بود.

* عدم مصرف الکل

الکل می تواند باعث کاهش شکل گیری استخوان و هم چنین کاهش توانایی بدن در جذب کلسیم گردد.

* محدود نمودن مصرف نوشابه های گازدار

مصرف فراوان نوشابه های گازدار از جذب کلسیم جلوگیری می نماید و بهتر آن است که به وسیله شیر و نیز آب میوه های طبیعی جایگزین گردند.

* محدود نمودن مصرف کافئین

مصرف فراوان قهوه و چای نیز از جذب کلسیم جلوگیری می نماید لذا باید مصرف این مواد غذایی نیز محدود گردد.

* محدود نمودن مصرف نمک

مصرف فراوان نمک از بازجذب کلسیم در بدن جلوگیری کرده و لذا در هنگام طبخ از نمک اضافی استفاده نکنید علاوه بر آن که از مصرف تنقلات حاوی نمک فراوان بپرهیزید.

تغذیه و سلامت

[vir]

روش های موثر برای ارتقا جذب کلسیم
دریافت میزان کافی از کلسیم برای پیشگیری از پوکی استخوان لازم است. تقویت استخوان های بدن برای پیشگیری از ابتلا به پوکی توصیه می شود. کاهش توده استخوانی منجر به ضعف وضعیت فیزیکی ، کمر درد، شکــستگی لگن و بسیاری از مشکلاتی است که به غلط ناشی از کهولت سن تلقی می شود.

اما دلیل اهمیت کلسیم در رابطه با سلامتی چیست؟ سختی و سفتی استخوان های بدن ناشی از کریستال های کلسیم است . میزان کلسیم بدن در یک وضعیت ناپایدار دائمی به سر می برد. مانند سایر ارگان ها و بافت های حیاتی بدن، استخوان ها نیز به موازات رها شدن کلسیم و جذب دوباره مرتبا در حال تخریب و بازسازی می باشد. درست است که دریافت کلسیم کافی از همان ابتدای رشد استخوان ها لازم بوده است اما حفظ سختی و سلامت استخوان به مرور افزایش سن نیز مستلزم دریافت کلسیم کافی است. زمانی که سطح کلسیم خون افت می کند ، کلسیم بیشتری از استخوان ها وارد سیستم جریان خون می شود و همین امر تراکم استخوان ها را تحت تاثیر قرار می دهد. از جمله روش های ارتقای میزان کلسیم خون عبارتند از:

1- درمصرف لبنیات کوتاهی نکنید: به مرور افزایش سن اهمین مصرف شیر و سایر لبنیات کم تر می شود و این اشتباه بزرگی است. بهترین روش دریافت کلسیم، مصرف شیر به میزان کافی می باشد. شیر کم چرب حاوی کلسیم بیشتری در مقایسه با انواع پر چرب آن می باشد. افرادی که تمایلی به مصرف شیر ندارند می توانند از سایر لبنیات مثل پنیر، کره، بستنی و ماست برای دریافت کلسیم مورد نیاز بهره برند.

2- محتوای کلسیم وعده های غذایی را بررسی کنید: شناخت منابع اصلی کلسیم و اضافه کردن آن به وعده های غذایی می تواند بخش اعظمی از کلسیم مورد نیاز بدن را به موقع تامین کند. یکی از کلیدی ترین مواد مغذی کلسیم می باشد که اغلب افراد دچار کمبود آن می باشند. بسیاری از غذاهایی که از نظر کلسیم غنی شده می باشند ، بهترین منابع دریافت کلسیم هستند.

3- کلسیم موجود در شیر سویای غنی شده بیشتر از شیر معمولی می باشد. بعلاوه جذب کلسیم موجود در شیر سویا بیشتر از شیر معمولی می باشد. خمیر سویا و دانه سویای خشک شده و یا تازه نیز از منابع خوب کلسیم می باشد.

4- از سبزیجات حاوی کلسیم نیز بهره برید: کلم برگ، بروکلی، کاهو، باک چوی(نوعی کلم برگ چینی) وسایر گیاهان *** برگ حاوی مقادیر قابل توجهی از کلسیم می باشند. اما مشکل اینجاست که جذب کلسیم این گیاهان در صورتی که حاوی ماده شیمیایی اگزالات باشدکمتر خواهد بود.اسفناج و چغندر برگی حاوی مقدار قابل توجهی اگزالات می باشد. برای دریافت کلسیم کافی ، ترکیبی از منابع گیاهی گفته شده را به طور همزمان مصرف کنید.

5* از مکمل کلسیم استفاده کنید: برای جذب درست کلسیم، منیزیم لازم است. در حقیقت متخصصان مدعی هستند که سطح بالای کلسیم و مقدار کم منیزیم با کاهش توده استخوانی مرتبط است. همچنین تعادل نیز در هر دو مورد لازم است. نسبت کلسیم به منیزیم باید دو به یک باشد. اگر روزانه 1000 میلی گرم کلسیم دریافت می کنید در همین زمان به 500 میلی گرم منیزیم نیاز خواهید داشت. از طرفی باید گفت که در یک زمان بدن تنها 500 میلی گرم کلسیم جذب می کند و مابقی دفع می شود. بنابر این میزان کلسیم مورد نیاز خود را در دو وعده صبح و بعد از ظهر دریافت کنید. کربنات کلسیم باید با وعده های غذایی مصرف شود اما سیترات کلسیم در هر دو حالت قابل جذب و استفاده می باشد.

6- کلسیم را با ویتامین d همراه کنید: ویتامین d برای سلامت استخوان ها ضروری است و ارتباط هم نیروبخشی با کلسیم دارد. متخصصان می گویند که 2 تا 4 درصد از چگالی استخوانها در طول زمستان و به خاطر کمبود ویتامین d کاهش می یابد. به همین دلیل پیشنهاد می شود که 15 دقیقه در روز در معرض نورخورشید قرارگرفته تا ویتامین d به طور طبیعی در بدن ساخته شود. همچنین روزانه باید 1000 واحد بین المللی ویتامین d از طریق رژیم غذایی دریافت شود.

7- مصرف قهوه و نوشیدنی های کافئین دار را محدود کنید: مصرف بیش از اندازه کافئین باعث افزایش سرعت دفع کلسیم می شود. برای رهایی از این خطر تنها 2 فنجان قهوه باید مصرف شود و یا یک قاشق چای خوری شیر و یا خامه به قهوه اضافه شود.

8- مراقب مصرف بیش ازاندازه پروتئین ها باشید: رژیم غذایی سرشار از پروتئین جیوانی باعث کاهش کلسیم استخوانی می شود. زیرا پروتئین ها در بدن به ترکیبات اسیدی شکــسته می شود که بدن برای جلای آنها نیاز به کلسیم خواهد داشت. اگر میزان مصرف تخم مرغ و گوشت قرمز زیاد باشد باید به همان نسبت نیز مصرف میزان کلسیم را ارتقا داد.


سلامت نیوز