آثار و فواید ورزش در بانوان

تاثیر ورزش بر افسردگی
چنین حالتی ممکن است به دفعات در زندگی انسان روی دهد. به نظر محققان در نوع دیگر افسردگی ، اختلال روانی دارای نشانه هایی از طولانی مدت است . و براساس آن شخص از انجام فعالیت های روزانه یا برخورداری از احساساتی خوب و دلپذیرمحروم می شود ودوره های پریشان خاطری قابل توجهی را در برخی از برهه های زندگی طی میکند.
افسردگی در واقع یک بیماری فراگیر و لطمه زننده به روح و روان آدمی است که از مشخصات آشکار آن احساس پوچ بودن و ناراحتی؛احسا� � نا امیدی وبی ارزش بودن و تفکرات منفی است.
فرد مبتلا به افسردگی دارای رفتار کند و آهسته است. محققان علوم رفتاری میگویند که افسردگی های پیشرفته نشانه ها و علائمی هستند که می توانند فعالیتهای روزمره ، مطالعه ، خواب ،‌ خوراک وشرکت در فعالیت های خوشایند و سرگرم کننده را تحت تاثیرقرار دهند.
چنین حالتی ممکن است به دفعات در زندگی انسان روی دهد. به نظر محققان در نوع دیگر افسردگی ، اختلال روانی دارای نشانه هایی از طولانی مدت است . و براساس آن شخص از انجام فعالیت های روزانه یا برخورداری از احساساتی خوب و دلپذیرمحروم می شود ودوره های پریشان خاطری قابل توجهی را در برخی از برهه های زندگی طی میکند.
یک نوع دیگر افسردگی در واقع یک اختلال روحی شیدا گونه است که نام بیماری افسردگی دو قطبی را گرفته است. این نوع از ابتلا به افسردگی و پریشان خاطری، در بیشتر مواقع،تفکر؛ق� �رت تشخیص وحتی رفتارهای اجتماعی را تحت تاثیر قرار میدهد،که به بروز مشکلات جدی برای شخص و اطرافیان منجر می شود.

علائم افسردگی:

▪ خلق فرد افسرده می‌شود، یعنی غمگینی طولانی مدت دارد.
▪ علاقه مندی وی نسبت به علایق گذشته‌اش از دست می‌رود و غالبا بی‌حوصله است.
▪ کم اشتهایی او را می‌آزارد و غذا نمی‌خورد ، البته در برخی انواع آن پرخوری شیوع دارد.
▪ خواب فرد مبتلا غالبا دچار مشکل می‌شود معمولا نیمه شب بیدار می‌شود و تا صبح نمی‌تواند بخوابد و کسل است در جوانان مبتلا، پر خوابی شیوع دارد .
▪ افسردگی معمولاً با اضطراب همراه و بی خوابی و بی قراری در فرد شیوع دارد

غلبه بر افسردگی و افزایش نگرش مثبت:

▪ ازعلت افسردگی خود آگاه بوده و سعی کنید نسبت به آینده خوش بین باشید‍، افکار منفی خود را شناخته و آنها را با افکار مثبت تعویض کنید. بر تجارب مثبت تمرکز کنید.
▪ فهرستی از تکالیف مثبت هفتگی تهیه کنید.
▪ از نظر اجتماعی فعال باشید.
▪ جدولی از فعالیت های روزمره هفتگی تهیه کنید و افزودن فعالیت های اجتماعی را فراموش نکنید.
▪ تفریحاتی برای خود پیدا کنید.
▪ هرگاه احساس تنش می کنید، از روشهای خود آرام بخشی استفاده کنید. به عنوان مثال، برای چندین دقیقه و تا زمان ایجاد آرامش در کل بدنتان بطور آرام و آهسته نفس بکشید.
▪ اهداف واقع گرایانه ای انتخاب کنید.
▪ برای فعال نگهداشتن خود، کاری داوطلبانه انجام دهید.
▪ بپذیرید که هرکسی توانایی های متفاوت خود را دارد و شما بر ویژگی ها و اعمال مثبت خودتان تمرکز کنید.
▪ به هنگام بیان مطالب ، جرأتمند باشید.
▪ سعی کنید نقاط قوت خود را شناخته و توسعه دهید.
▪ روزانه ورزش کنید و فعالیت بدنی مستمر داشته باشید .

ورزش راهی برای درمان:

زمینه ایجاد بیماریهای روانی، بحث پیرامون انتقال دهنده های عصبی و عدم کارکرد صحیح آن (کاهش یا افزایش دوپامین و سروتونین و...) در بروز بیماریهای روانی انکارناپذیر است و یکی دیگر از تأثیرات مثبت ورزش تنظیم در میزان انتقال دهنده های عصبی در سلول عصبی و در نتیجه تعادل و توازن در کارکرد عصبی شخص و کاهش حالت نابهنجاری های روانی است
در مطالعه دکتر وایلس ۱۱۵۰ مرد انگلیسی میانسال طی ۱۰ سال مورد بررسی قرار گرفتند و نتیجه تحقیق حاکی از آن بود مردانی که ورزش منظم دارند یک چهارم کمتر از سایرین به حالت افسردگی یا بیماری های اضطراری دچار می شوند.
مدت ها است که فعالیت بدنی به عنوان راهی برای کسب تناسب اندام و رفع فشار خون بالا، دیابت، چاقی و دیگر بیماری ها هواداران خود را دارد. تحقیقات در حال گسترش نشان می دهد که فعالیت جسمی می تواند سبب تخفیف نشانه های برخی اختلالات روانی مثل اضطراب و افسردگی و مانع عود بعد از درمان شود.
ورزش منظم سلامت جسمی و روحی راحفظ می کند به این صورت که با کاهش خطر ابتلا به بیماری های مزمن امید به زندگی را افزایش می دهد و باعث ایجاد شور و نشاط (رفع افسردگی ) جهت انجام فعالیت های روزانه می گردد . ورزش صحیح به بدن کمک می کند تا در کنترل سیستم عصبی به دست آوردن اعتماد به نفس ، کارکردن و تصمیم گیری صحیح در شرایط بحرانی موفق تر عمل کند . افسردگی و فشار روحی به غیر از آن که با شرایط روحی و اعتماد به نفس شخص در ارتباط می باشد با شرایط جسمانی نیز مرتبط است .
انجام تمرینات ورزشی باعث می شود بدن فشار خون خود را تنظیم کند و سیستم های عصبی در مواقع خاصی عکس العمل بهتر نشان دهند . به این ترتیب بدن می تواند کنترل بهتری در شرایط بحرانی و فشارهای روحی داشته باشد . از سویی قدرتمند شدن عضلات باعث می شود شخص از نظر تیپ بدنی بتواند اعتماد به نفس بیشتری داشته باشد . انجام هر نوع ورزشی به طور مستمر و از روی برنامه قابلیت غلبه بر افسردگی را افزایش می دهد اما می توان گفت هرچه ورزش دارای حالت استقامتی باشد نقش بیشتری د رکاهش افسردگی ایفا می کند .
ورزش مستمر به طوریکه بدن شروع به تعرق کند و،به طور کلی ورزش توام با تعریق و افزایش ضربان قلب ،کاهش اضطراب و افسردگی را سبب می شود همچنین باعث افزایش ترشح آنزیم های اندورفین، دانپورفین و انکفالین شده که اثر تسکین دهنده و آرامش بخش دارند.

مهناز غیورفر ( کارشناس ارشد تربیت بدنی)

ورزش ضامن سلامتی
ورزش یک عامل حیات بخش در حفظ سلامتی است از آن جهت که همواره با کاهش چاقی، فشار خون و چربی خون که همگی از عوامل موثر در بروز بیماری های قلبی _ عروقی به شمار می روند، همراه است و باعث بروز تغییرات مثبت در زندگی می شود، استرس را مهار می کند و با ایجاد روحیه عالی کیفیت زندگی را بهبود می بخشد. ضمن اینکه بدن را قادر می سازد چربی را به نحو مؤثرتری به عنوان سوخت مصرف کند.
در این میان نقش ورزش از همه پررنگ تر است. شیوع روزافزون چاقی و بیماری های وابسته به آن که همه از بی تحرکی و فراوانی وسایل مدرن که زندگی را راحت تر می کنند حاصل می شود، نشان دهنده این است که آدم های بسیاری از ورزش و فواید آن غافلند. ورزش یک عامل حیات بخش در حفظ سلامتی است از آن جهت که همواره با کاهش چاقی، فشار خون و چربی خون که همگی از عوامل موثر در بروز بیماری های قلبی _ عروقی به شمار می روند، همراه است و باعث بروز تغییرات مثبت در زندگی می شود، استرس را مهار می کند و با ایجاد روحیه عالی کیفیت زندگی را بهبود می بخشد. ضمن اینکه بدن را قادر می سازد چربی را به نحو مؤثرتری به عنوان سوخت مصرف کند.
۱- امام صادق علیه السلام می فرماید : همین که بچه ها را کاری نداشته باشید و بگذارید محیط اطراف خود را پیدا کنند ، خودشان بر اساس فطرت راهشان را پیدا می کنند و دچار تزلزل نمی شوند .
۲- کودکان را در محیطی قرار دهید که به فعالیت های بدنی و جنب و جوش ترغیب شوند. فعالیت و تحرک خردسالان خود را محدود نکنید.
۳- حدالامکان و به خصوص اگر فرزندتان خردسال است ، در محل ورزش کنار او باشید. اگر مراقبت شما نامحسوس باشد ، به فرزندتان کمک می کند با اعتماد به نفس بیشتری در میان همسالانش تمرین کند.
۴- والدین کودک باید از اهمیت فعالیت های جسمانی و تاثیر آن بر رشد جسمانی و روانی فرزندان خود آگاه شوند و باعث افزایش مهارت های حرکتی آنان گردند.
۵- کودکان نوپا، مهارت های حرکتی پایه مثل دویدن، پریدن، پرتاب کردن و ... را کاملاً تحت تاثیر محیط زندگی خود می آموزند. اگر شرایط جنب و جوش مثل زدن توپ به زمین و دریافت آن برای کودک بوجود نیاید، در هماهنگی چشم و دست او وقفه به وجود خواهد آمد .
۶- هر روز به مدت ۳۰ دقیقه ، کودکان نوپای خود را وادار کنید تا به فعالیت های جسمانی سازمان یافته بپردازند. کودکان زیر ۷ سال، حداقل به ۶۰ دقیقه فعالیت بدنی در روز نیاز دارند.
۷- برای ورزش کردن نیازمند امکانات ، برنامه ریزی دقیق و آموزش صحیح هستید. فراهم کردن همه این ها نیازمند بودجه هنگفتی است که تنها باشگاههای ورزشی از پس آن بر می آیند بنابراین استفاده از باشگاه یا آموزشگاه ورزشی مناسب برای شما و فرزندانتان مفیدتر از ورزش انفرادی است.
۸- برای یافتن مرکز مناسب آموزش ورزش به اندازه کافی تحقیق کنید. صرف بررسی آگهی های مندرج در نشریات کافی نیست. شاید اطلاعاتی که از این طریق به شما داده شده ، کافی نباشد. به خصوص که معمولا این آگهی ها فاقد نام و نشان کامل هستند.
۹- اگر چه نام و سابقه یک مربی مهم است ، اما توجه داشته باشید هر قهرمان با سابقه ای لزوما یک مربی خوب برای فرزند شما (که در گامهای نخستین ورزش است و باید اصول ابتدایی ورزش را بیاموزد ) نخواهد بود..
۱۰- تحقیق کنید مربی نامداری که به عنوان متولی کلاس ورزشی معرفی میشود ، حتما در تمرینات فرزندتان حاضر باشد. گاهی دیده می شود در برخی مراکز برای جلب نظر والدین از نام برخی ملی پوشان رشته های ورزشی استفاده می کنند و حتی گاهی مجوز آموزشگاه به نام آن قهرمان صادر شده اما وی عملا در تمرینات حضور فیزیکی ندارد.
۱۱- صحت مجوز فعالیت آموزشگاه ورزشی را از فدراسیون مربوطه استعلام کنید. مثلا در مورد آموزشگاه های فوتبال به کمبته آموزش فدراسیون فوتبال و یا آموزشگاه های شنا به فدراسیون شنا ، شیرجه و واترپلو مراجعه کنید.
۱۲- نرخ ثبت نام در ابتدای سال طبق تعرفه ای که از سوی تربیت بدنی و دستگاههای مربوطه محاسبه شده ، تعیین می گردد. مراقب باشید به بهانه های مختلف این رقم افزایش نیابد.
۱۳- حتما از بیمه بودن فرزندتان در آموزشگاه مطمئن شوید، از ثبت نام در آموزشگاههای فاقد بیمه خودداری کنید.
۱۴- استفاده از کفش ورزشی مناسب و لباس راحت برای انجام حرکات ورزشی الزامی است. پیش از اقدام به ورزش برای تهیه آنها اقدام کنید.
۱۵- کفش خود را حتما مناسب رشته ورزشی خود انتخاب کنید. مثلا کفش فوتبال با برآمدگی های زیر آن تنها مناسب زمینهای چمن یا خاکی است و استفاده از آن در زمینهای سفت موجب کمردرد خواهد شد. کفش والیبال صرفا برای تحرک یک والبیالیست روی کفپوش سالن مناسب است و ....
۱۶- لباسهای ورزشی را به گونه ای انتخاب کنید که مانع تعریق شما به هنگام ورزش نباشد و جریان هوا به راحتی از آن ممکن باشد. لباسهای نخی و کمی گشاد بهترین انتخاب هستند اما گاهی شما مجبورید از لباسهایی با الیاف مصنوعی استفاده کنید. لباسهای ساخته شده از الیاف مصنوعی بادوام تر و شکیل تر از انواع نخی هستند اما گاهی پوست بدن به خصوص در گرما نسبت به آن واکنش نشان می دهد. البته در الیاف مصنوعی جدید معایبی که گفته شد کمتر است.
۱۷- تا جایی که ممکن است لباس ورزشی خود را با همبازیان خود عوض نکنید یا لباسها و کفش آنها را برای استفاده به امانت نگیرید. این اتفاق بیشتر در جریان بازیهای گروهی رخ می دهد اما متخصصین بهداشت معمولا این کار را نهی می کنند.
۱۸- در دو ، سه سال اخیر لباسهایی در بازار عرضه می شود که در برگه همراه آنها (اتیکت اطلاعات) عبارت "آنتی باکتریال " ثبت شده است. این لباسها اگرچه قدری گران تر از انواع معمولی هستند اما به لحاظ بهداشتی مناسب ترند.
۱۹- استفاده از محافظ ها را جدی بگیرید. ساق بند برای فوتبال ، آرنج بند زانوبند و کلاه ایمنی برای رشته هایی همچون اسکیت یا دوچرخه سواری از این جمله اند. اگر کمی به عواقب ناشی از سهل انگاری در این موارد توجه کنید ، حتما این وسایل را تحمل خواهید کرد و پس از مدتی به آنها عادت می کنید.
۲۰- اگر صبح های زود و یا شب هنگام به دویدن یا پیاده روی در کنار خیابان محله می روید ، حتما از لباسهای رنگ روشن استفاده کنید تا خودروها شما را ببینند.
۲۱- دویدن در امتداد بزرگراه ها علاوه بر خطر احتمالی تصادف ، به لحاظ آلودگی هوا به هیچ وجه مناسب نیست.
۲۲- در شهرهای بزرگ از جمله تهران از ورزش کردن در مناطق مرکزی شهر جدا بپرهیزید. باشگاه یا آموزشگاه ورزشی خود یا فرزندتان را در نقطه ای از شهر انتخاب کنید که هوای آن آلوده نباشد.
۲۳- اگر به شنا علاقمندید ترجیحا از استخرهایی استفاده کنید که اختصاصا برای آقایان یا برای خانمها در نظر گرفته شده باشد. استخرهایی که مثلا صبح ها در اختیار خانمها و عصر ها مختص آقایان است ، به لحاظ اصول بهداشتی توصیه نمی شود.
۲۴- پس از ورزش شدید ، عرقتان را بشویید و در اسرع وقت چربی صورت را پاک نمایید. بهترین کار دوش گرفتن بلافاصله بعد از ورزش است. آن را به تاخیر میندازید.
۲۵- بعد از ورزش حتما لباسهای زیر خود را عوض کنید

سایت دوستان

[پاورلیفتر]

نقش ورزش در سلامت دختران نوجوان
اکثریت دختران نوجوان از ورزش و نیازهاى تغذیه اى خود غفلت مى کنند.
نکته قابل توجه این است که فقط ۲۰ درصد دختران دبیرستانى احتمالاً پنج وعده یا بیشتر میوه و سبزیجات در روز مصرف مى کنند و یا سه لیوان شیر در روز مى نوشند. امروزه دختران نوجوان کمترین فعالیت را در جامعه دارند.
در حالى که در کشورهاى پیشرفته ۶۱ درصد دانش آموزان پسر در تیم هاى ورزشى بازى مى کنند، فقط ۵۰ درصد دختران در تیم هاى ورزشى شرکت مى کنند. همچنین در حالى که تقریبا سه چهارم پسران در فعالیت هایى شرکت مى کنند که باعث مى شود براى ۲۰ دقیقه یا بیشتر و سه روز در هفته یا بیشتر عرق کنند و تند نفس بکشند فقط نیمى از دختران این وضعیت را دارند. هم ورزش و هم تغذیه خوب براى سلامت طولانى مدت دختران ضرورى است. براى مثال: ورزش کمک مى کند که استخوان ها، عضلات و مفاصل ساخته و حفظ شوند، وزن کنترل شود و وقوع فشار خون بالا را به تاخیر مى اندازد. در حقیقت میزان ورزش دختران نوجوان بین ۱۸-۱۲سالگى یک عامل مهم در پیشگیرى از شکستگى لگن در سنین میانسالى است.
تغذیه خوب نیز از عوامل مهم است. چون یک دختر نوجوان در طى نوجوانى از هر زمان دیگرى از زندگى (غیر از زمان نوزادى) رشد سریع ترى دارد. در سنین نوجوانى وى نیاز به انبوهى از ویتامین ها و مواد معدنى و همچنین به طور متوسط ۲۲۰۰ کالرى روزانه دارد که در غذاها یافت مى شود، اما اغلب دختران نوجوان میزان کافى از این مواد غذایى حیاتى دریافت نمى کنند. همچنین اغلب دچار کمبود کلسیم هستند، زیرا زمانى که به نوجوانى مى رسند میزان مصرف شیر را کاهش مى دهند. تقریبا نیمى از توده استخوانى زنان در طى نوجوانى تشکیل مى شود و مصرف کم کلسیم در این زمان ممکن است بعدها منجر به پوکى استخوان شود.
همچنین دختران آهن کافى دریافت نمى کنند چون هم از طریق خونریزى قاعدگى آهن از دست مى دهند و هم این که ممکن است داراى رژیم غذایى جهت لاغرى باشند یا این که رژیم غذایى متنوعى نداشته باشند و یا غذاهاى غنى از آهن مانند گوشت قرمز به اندازه کافى مصرف نکنند که در این صورت مبتلا به کم خونى مى شوند. همچنین یک مطالعه نشان داده که حتى فقر آهن خفیف مى تواند منجر به نمرات امتحانى پایین تر در ریاضیات شود و این مى تواند یک توضیح احتمالى براى این نکته باشد که چرا دختران نوجوان از لحاظ ریاضیات از پسران ضعیف ترند.
به این دلایل مشخص مى شود که بر عهده والدین است که یک رژیم غذایى مناسب براى دختران (و پسرانشان) تهیه کنند. رژیمى که حداقل پنج نوبت در روز میوه و سبزیجات و سه لیوان یا ۲۵۰ سى سى شیر در آن وجود داشته باشد.
براى این که نوجوان شما تغذیه مناسب داشته باشد به نکات زیر توجه کنید:
۱- کار را ساده کنید: مواد غذایى مانند برش هاى میوه، پنیر، ماست و پاپ کورن بدون کره را در دسترس آنان قرار دهید.
۲- نوشابه مصرف نکنید و حتى آن ها را در خانه نگهدارى نکنید.
۳- دختران را در آشپزخانه بخوانید و آن ها را مسوول خرید بعضى از مواد غذایى و سبزیجات مصرف خانواده کنید تا یاد بگیرند چگونه انتخاب غذایى خوب و مناسبى داشته باشند.
۴- اگر شام خانواده با عجله صرف مى شود باز هم باید مغذى باشد وقتى بیرون غذا مى خورید دخترتان را تشویق کنید انتخاب هاى غذایى مناسب مانند سالاد و سبزیجات پخته داشته باشد.

نکاتى براى به حرکت درآوردن دختران
چه به شکل تیم هاى متشکل ورزشى و چه به شکل برنامه هاى ورزشى فردى پیام اصلى به دختران باید این باشد که تحرک و ورزش کنند.
۱- دختران را تشویق کنید تا فعالیت هاى ورزشى جدید داشته باشند.
۲- ورزش را یک امر خانوادگى کنید. فعالیت ورزشى را در نظر بگیرید که همه از انجام آن با یکدیگر لذت ببرند.
۳- آن ها را تشویق به پیاده روى کنید و از آنان بخواهید که مرتباً پیاده روى را افزایش دهند.
اهمیت ورزش براى دختران دانش آموز از دیدگاه فیزیولوژى
لزوم و اهمیت ورزش و تمرینات ورزشى براى هر دو جنس در سنین مختلف مورد تایید محققین است.
به طور کلى ورزش و تحرک بر رشد عمومى بدن تاثیر مى گذارد این امر با پژوهش انجام شده روى موش هایى که در محدودیت حرکتى بودند و موش هایى که آزادى حرکت داشتند به اثبات رسیده است.
رشد و تکامل دستگاه عصبى و دستگاه هاى حرکتى (عضلات و استخوان ها) با یکدیگر در ارتباطند و هر چه ارتباط دستگاه عصبى با دستگاههاى حرکتى بیشتر و گسترده تر شود حرکات پیچیده، شکل گرفته و هدفمند مى شوند. در مورد نقش ورزش در پیشرفت رشد، سلامتى و آمادگى جسمانى کودکان و نوجوانان تحقیقات متعددى انجام شده است.
در این تحقیقات تاثیر ورزش را بر روى رشد و آمادگى جسمانى همچنین نشاط دختران دانش آموز فنلاندى نشان دادند. دخترانى که ورزش مى کنند داراى بدنى انعطاف پذیر و فعال هستند. باید توجه داشت که اهمیت ورزش منحصر به سنین کودکى و نوجوانى نیست. در سنین بالا ورزش براى جلوگیرى از پوکى استخوان، اضافه وزن و ناراحتى هاى قلبى و عروقى، همچنین براى پر کردن اوقات بیکارى و جلوگیرى از افسردگى و روان پریشى توصیه مى شود.
رشد در دوران کودکى تحت تاثیر فاکتورهاى متعددى است از آن جمله هورمون رشد و فاکتورهاى رشد، در عین حال هورمون هاى دیگر و نوع تغذیه نیز بر رشد تاثیر دارند.
رشد قدى با رشد استخوان هاى دراز همراه است. رشد قد در دختران در سنین ۱۶تا ۱۷ سالگى و در پسرها تقریبا در ۱۸ سالگى پایان مى یابد ولى از این سن به بعد رشد قدى به صورت ناچیزى انجام مى شود که مربوط به دراز شدن طول ستون مهره ها است. در صورت عدم فعالیت بدنى رشد استخوان ها کاهش مى یابد.
حرکت که با جابه جایى استخوان ها انجام مى گیرد حاصل انقباض عضلات تحت فرمان هاى عصبى به صورت حرکات ارادى یا به دنبال تحریکات حسى به صورت رفلکسى است. ممانعت از حرکت یک اندام یا نرسیدن پیام عصبى به عضله به دنبال قطع عصب حرکتى مانع حرکت اندام حرکتى مى شود و پیامد آن آتروفى عضلانى و در نهایت عدم رشد استخوان مربوط به آن عضله است. استخوان در این شرایط دکلسیفیه مى شود و حالت تراکمى خود را از دست مى دهد. نیروى کششى و تانسیونى که عضلات روى استخوان ها وارد مى سازند موجب رشد طبیعى استخوان ها و مانع از تغییر شکل آنها مى گردد. ضمنا وزن عضلات بر تراکم استخوان ها متناسب با کوچک شدن و تحلیل عضله کاهش مى یابد و به همین جهت استنوپروز در زنها در مقایسه با مردها به مراتب بیشتر است. معهذا چنانچه استخوان تحت نیروهاى شدید عضلانى قرار گیرد رشد آن کند و محدود مى شود. ضمنا عضله اى که مدتى منقبض مى ماند روى رگهاى خونى آن فشار وارد مى شود و احتمال قطع جریان خون در آن وجود دارد که زیان آور است. تحقیقات نشان داده است که فشار زیاد بر مفاصل و استخوان ها در دوران قبل از بلوغ موجب آسیب ساختارى مى گردد.
هنگام فعالیت سلول هاى عضلانى، دستگاه متابولیکى نیازمند انرژى است و این انرژى را از اکسیداسیون گلوکز و اسیدهاى چرب تامین مى کند. محصول این اکسیداسیون دى اکسید کربن است. گرفتن اکسیژن و دفع CO2 وظیفه شش ها است که تنفس بیرونى را به عهده دارند ولى تنفس بیرونى با تنفس درونى که در سطح سلولى انجام مى گیرد بستگى نزدیک دارد. به همین جهت بى توجه به میزان متابولیسم عضلانى فشار O2 و PH خون لازم است در حدى ثابت بماند. هنگام ورزش مقدار متابولیسم افزایش مى یابد و این امر با افزایش هم تعداد تنفس و ضربان قلب در دقیقه و هم افزایش حجم هواى جارى و حجم ضربه اى صورت مى گیرد.
با توجه به این که دانش آموزان روزانه چند ساعت در کلاس هاى درس روى نیمکت مى نشینند حتى اگر نوع نشستن مناسب باشد و نیمکت نیز مطابق استاندارد باشد در آنها احساس خستگى فیزیکى به وجود مى آید و چنانچه نوع نشستن مناسب نباشد و یا نیمکت مطابق استاندارد نباشد در درازمدت موجب اختلالات ساختارى مى شود که Scoliosis و شکل C در مهره ها از آن جمله است. دانش آموزان پسر غالبا این شکل را با بازى کردن (عمدتا فوتبال) در کوچه و خیابان و یا ورزشگاه ها حل مى کنند ولى براى دختران دانش آموز به دلیل اعتقادات و فرهنگ جامعه امکانات کمترى وجود دارد بنابراین لازم است در مدارس ساعت هایى براى تمرین هاى بدنى و ورزش دختران منظور شود.

سه گانه آسیب در ورزش بانوان
طی دهه های گذشته میزان فعالیت ورزشی در میان زنان و دختران به نحو محسوسی افزایش پیدا نموده است. موازی با افزایش میزان پرداختن به ورزش میزان بروز ۳ آسیب مرتبط با ورزش در بانوان نیز افزایش یافته است که آنرا تحت عنوان آسیبهای سه گانه ورزش بانوان معرفی خواهیم نمود...
البته که این سه گانه در زنان ورزشکار شایعتر رخ می دهد اما می تواند در دختران و زنان غیر ورزشکار هم رخ دهد. تشخیص اغلب مشکل و با تاخیر صورت می گیرد و ابعاد این ۳ آسیب بخصوص هنگامی بیشتر مشخص می گردد که فرد ورزشکار به دوران یائسگی برسد, زمانی که پوکی استخوان تشدید شده ای را تجربه خواهند کرد.

آسیب سه گانه ورزشی بانوان
اجزای این سه گانه آسیب عبارتند از : توقف سیکلهای ماهانه, اختلالات مرتبط با تغذیه و پوکی استخوان . این آسیب اغلب در زنان ورزشکاری رخ می دهد که در ورزشهای رقابتی و استقامتی فعالیت می کنند. اگر چه زنان و دختران ورزشکاری که دچار آسیبهای مرتبط با ورزش می شوند هر ۳جزء این سه گانه را ممکن است نداشته باشند اما امروزه مشخص شده که ابتلا به یک یا دو آسیب از سه آسیب گفته شده هم می تواند میزان ناتوانی دراز مدت را افزایش دهد.
منظور از توقف سیکل ماهیانه این است که فرد ۶-۳ سیکل متوالی دچار قاعدگی نشود, از سویی ورزش شدید و اصرار بر کاهش شدید چربی بدن در دخترانی که هنوز بالغ نشده اند می تواند شروع بلوغ و قاعدگی را به تاخیر بیاندازد.
اختلالات تغذیه ای شامل بی اشتهایی عصبی و برخی اختلالات دیگر است. بسیاری از بانوان ورزشکار جهت دوری از چاقی و یا ترس از چاق شدن و بهم خوردن تناسب بدن سعی در کاهش میزان تغذیه دارند که این امر می تواند بتدریج به یک رفتار غلط تبدیل شده و جنبه روانی روحی بیابد و فرد دچار کمبودهای تغذیه ای شود.
در دختران جوان پوکی استخوان ناشی از, از دست رفتن زودرس تراکم استخوانی و یا کاهش تولید بافت استخوانی است. کاهش تراکم استخوان( پوکی استخوان ) خود را با شکستگی های استرسی غیر معمولی ( در مهره ها و یا گردن استخوان ران ) و یا ایجاد شکستگی های استرسی غیر بهبود یابنده یا عود کننده نشان می دهد.

فرکانس
اگر چه همه زنان ورزشکار در معرض این آسیب های سه گانه مخصوص زنان قرار دارند ورزشهایی که لازمه آنها داشتن وزن بخصوص ( کشتی, جودو, تکواندو و ... ) هستند و نیز ورزشهایی که جنبه تناسب بدن در آنها اهمیت دارد ( ژیمناستیک, باله و اسکیت نمایشی ) بیشتر فرد را مستعد ابتلا می کند. بسیاری دختران و زنان ورزشکار مبتلا به توقف سیکل های ماهیانه آنرا مخفی می کنند و به مربی یا خانواده نمی گویند, این امر اولین مشکل در تشخیص است و سبب می گردد آمار دقیقی در دسترس نباشد. شیوع اختلالات تغذیه ای در جامعه بانوان ورزشکار تا ۶۲% تخمین زده می شود. و میزان بروز بی اشتهایی عصبی نیز از ۳۹-۴% تخمین زده می شود.

آناتومی کاربردی
شکستگی های فشاری ( stress fracture ) و شکستگی های اندام تحتانی, لگنی و مهره ای بیشتر در این زنان رخ می دهد. زنانی که دچار اختلالات تغذیه ای هستند بیشتر در معرض خطر قرار دارند چرا که تراکم کاهش یافته استخوان مقاومت آنرا در مقابل فشارها و ضربات ورزشی کاهش می دهد.

شرح حال
▪ ورزشکارانی را که تحت نظر داریم چنانچه مشکوک به داشتن این آسیب ها دیدیم باید تحت بررسی غربالگری قرار دهیم.
▪ پزشک تیم نباید در بررسی جوانب این غربالگری کوتاهی کند. باید اطلاعات درباره رفتارهای ورزشی,تغذیه و سیکلهای ماهیانه جمع آوری گردد.
▪ باید سابقه ابتلا به بیماریهای غددی مثل بیماریهای تیروئید, فوق کلیه و دیابت پرسیده شود.
▪ باید سابقه ابتلا به شکستگی های احتمالی فشاری یا شکستگی های واضح پرسیده شود.
▪ باید سن بلوغ * * * ی, طول دوره قاعدگی, طول دوره سیکل, نوسانات اخیر در مدت و شدت قاعدگی, سیکلهای احتمالی که دچار قاعدگی نشده است و تغییرات سیکل در زمان پرداختن به ورزش پرسیده شود.
▪ سابقه مصرف الکل یا سیگار دارد یا خیر.
▪ آیا افسردگی یا اختلالات خلقی دارد یا خیر.
▪ آیا بیماری خاصی یا ناخوشی اخیر داشته یا خیر.
▪ چقدر روزانه تمرین می کند ( چند ساعت در روز )
▪ چه داروهای احتمالی مصرف می کند ( اثر داروها بر روی سیکل یا تراکم استخوان )

معاینه
▪ ترجیحاً یک معاینه غربالگری کامل صورت می گیرد.
▪ باید در ویزیت اول در دختران که هنوز بالغ نشده اند معاینه از نظر وجود یا عدم وجود رحم صورت گیرد و با سونوگرافی هم تائید شود.
▪ بررسی استخوانی از نظر stress fracture
▪ ارزیابی قد و وزن و تعیین شاخص توده بدنی ( BMI )
▪ در صورت لزوم اندازه گیری درصد چربی بدن ( در زنان و دخترانی که چربی بدن آنها زیر ۲۵% وزن بدن باشد توقف سیکل رخ می دهد )
▪ بررسی و معاینه تیروئید
▪ معاینه صلبیه ( خونریزی های لکه ای ) و دندانها ( اثر اسید معده )‌ در شک به استفراغ ارادی غذا برای پرهیز از چاقی ( Bullimia nervosa )
▪ کم اشتهایی عصبی می تواند منجر به کاهش ضربان قلب, کاهش وزن و فشار خون شود که باید فشار و نبض کنترل گردد.

تصویربرداری
▪ در صورت شکایت از درد استخوانی رادیوگرافی لازم است.
▪ چنانچه فرد بیش از یکسال دچار توقف سیکل ماهانه باشد, شاخص توده بدنی وی کمتر از ۱۸ باشد یا سابقه شکستگی استرسی داشته باشد طبق نظر کالج طب ورزشی آمریکا لازم است تحت بررسی سنجش تراکم استخوانی قرار گیرد.
▪ در صورت اختلال در تستهای هیپوفیزی انجام MRI برای بررسی حفره مربوط به غده هیپوفیز لازم است.
▪ در دختران با تاخیر قاعدگی و بلوغ که در معاینه رحم ندارند باید سونوگرافی برای یافتن تخمدان صورت گیرد. همچنین رادیوگرافی مچ دست برای بررسی سن استخوانی در این موارد لازم است.
درمان
▪ در ابتدا به شکستگی های استرسی فیزیوتراپی و یک دوره قطع فعالیت ورزشی توصیه می گردد.
▪ باید بررسی های تصویری و آزمایشگاهی جهت تعیین علت قطع قاعدگی یا پوکی استخوان زودرس صورت گیرد و درمان اختصاصی آن انجام شود.
▪ در صورت وجود وزن کم یا کاهش وزن شدید آنرا بدرستی و تحت نظر پزشک تیم اصلاح نمود و اختلالات تغذیه ای احتمالی را با مشاوره و درمانهای اختصاصی درمان نمود.
بازگشت به تمرین
در موارد خفیف مثل نامنظمی سیکلهای ماهیانه فرد می تواند ضمن پرداختن به ورزش ( البته کمی سبکتر ) بطور همزمان تحت درمان و مشاوره قرار گیرد. اما در اختلالات شدید مثل قطع طولانی مدت سیکل باید ورزش برای مدتی متوقف و بعد از درمان دوباره شروع گردد.

پیش آگهی
برای بسیاری از زنان ورزشکار پیش آگهی دراز مدت خوب است.
برای عده معدودی که دچار آسیب های شدید خاص زنان می شوند گاهی بستری لازم می شود و امکان دارد بعد از یائسگی دچار روند استئوپورز ( پوکی استخوان ) تشدید شده شوند. به هر حال با ورزش متناسب و نه خیلی شدید, حفظ وزن متعادل و تغذیه مناسب می توان از ابتلا به آسیب های ورزش زنان جلوگیری نمود.

http://umanewsport.blogfa.com

[پاورلیفتر]

ورزش بانوان
از آنجا که برروی ورزشکاران زن تحقیقات دقیق و گسترده ای صورت نگرفته است،یک اتفاق نظر کلی در مورد سطح عملکرد آنها وجود ندارد.وجود اختلافات فیزیولوژیک و نیز ساختاری بین جنس زن و مرد هم مزید بر علت شده است.اما با توجه به آنچه که تا به امروز میدانیم،به تعدادی از خصوصیات و ویژگی های جنس مونث در ارتباط با ورزش و فعالیت بدنی اشاره میکنیم.
اگر چه بر اساس نظر سنجی ها،اکثر ورزشکاران زن معتقد به افت عملکرد بدنی در جریان دوران قاعدگی هستند،اما از لحاظ فیزیکی زنان بوده اند که در طی زمان قاعدگی قادر به شکستن رکورد های جهانی شده اند.
فعالیت ورزشی شدید باعث کاستن سطح استروژن خون میشود،اما لزوماً روی سطح عملکرد بدنی اثری نمی گذارد.
در تمرینات با شدت برابر،اختلاف� � در میزان بروز آسیبهای ناشی از ورزش در زن ومرد دیده نمیشود.
قرص های ضد بارداری احتمالاً سبب تغییرات چشمگیر فیزیولوژیک در بدن زن می شوند،اما تاثیر عمده ای روی عملکرد فرد نخواهند گذاشت.
حاملگی در 2 تا 3 ماه اول،اثر منفی روی عملکرد نمی گذارد.لابد میدانید در المپیک سال 1956 ملبورن،3 تن از برندگان مدال طلا حامله بودند.حتی بعد از طی حاملگی اگر وضعیت جسمی و شکل پیش از حاملگی زن بازگردد،مشکل� � در رقابتهای ورزشی نخواهد داشت.
ورزش سبب بهبود دانسیته(تراکم )استخوانی زنان نمیشود بلکه فقط سبب حفظ آن میگردد.در صورت مصرف مقادیر کافی کلسیم،ورزش احتمالاً در شکل گیری استخوانهای قویتر کمک خواهد کرد.هیچ محدودیت سنی برای شرکت در ورزشهای استقامتی وجود ندارد.حتی زنان80 ساله هم توانایی شرکت منظم در دوهای ماراتن را دارند،گرچه که مدت زمان طی شده بیشتر خواهد بود.دقیقاً معلوم نیست که آیا زنان سریعتر می دوند یا مردان،فقط می دانیم که در ازای هر دهه عمر،زنان توانایی سرعت بخشی در دویدن به میزان 14 متر در دقیقه دارند.در حالیکه این رقم برای مردان 7 متر در دقیقه است البته با توجه به اختلافات فیزیکی به نظر نمیرسد که زنان توانایی غلبه بر مردان در مسافتهای کوتاه را داشته باشند.اما عکس این موضوع در دوهای در مسافت طولانی صدق می کند که به نظر میرسد به علت چربی بالاتر موجود در بدن زنان است که به عنوان منبع انرژی عمل میکند.به علاوه تعریق ران در دماهای بالاتر بدنی،سبب حفظ و نگهداری بیشتر آب بدن خواهد شد.

آیا بین مردان و زنان ورزشکار اختلافات فیزیولوژی وجود دارد؟
بله این اختلافات در زمینه سیستم اسکلتی و عوامل بیومکانیکی نمود دارند.ورزشکار ان زن بطور معمول(ولی نه همیشه)کوچکتر و کوتاهتر بوده،لگنی پهن تر دارند،زانوها به داخل متمایل شده و ساق پاها انحنای کمتری دارند.این خصوصیات از جمله مواردی است که احتمال ایجاد بعضی از آسیبها مانند دردهای کشککی-رانی را بالا میبرد.ورزشکار ان زن درصد بالاتری از چربی بدن داشته و حدود30 درصد قدرت عضلانی کمتری نسبت به مردان دارند که خصوصاً مربوط به اندام فوقانی است.اما در هر صورت به رشته ورزشی خاص است تا اینکه * * * ی خاص عاملشان باشد.

آیا ورزش کردن برای زنان سودمند است؟
تمرینات منظم ورزشی دارای فواید مشابهی در زنان و مردان است.یعنی کاهش فشار خون،پایین آوردن تعداد ضربان قلب و افزایش ظرفیت هوازی همراه با کاهش درصد چربی بدن،تمام تمام موارد فوق به پیشگیری از آترواسکلروز و بیماریهای قلبی کمک میکنند.به علاوه ورزشهای توام با اعمال وزن روی بدن،سبب تقویت استخوانها و جلوگیری از پوکی استخوان می شوند.

در چه مواردي بانوان نبايد ورزش كنند ؟
زمانی تصور میشد که ورزش شدید به سیستم تولید مثل زنان آسیب وارد میکند.در ضمن عقیده داشتند که زنان خصوصاً در جریان عادت ماهیانه نباید ورزش کنند.امروزه خلاف هر دوی این موارد ثابت شده است.

اثرات ورزش روی قاعدگی
ورزشکاران زن مستعد اختلالات قاعدگی از جمله تأخیر در شروع آن،فقدان اولیه و ثانویه ،افزایش فاصله بین دو سیکل قاعدگی و فقدان تخمک گذاری می باشند.مثلاً فقدان قاعدگی در 3 تا 5 درصد کل جمعیت رخ میدهد اما در 15تا60 درصد زنان ورزشکار مشاهده میشود.از جمله علل آن وزن پایین بدن،از دست دادن سریع وزن،شروع سریع ورزشهای سنگین،تغذیه ناکافی در مقایسه با احتیاج به انرژی و وجود استرس های فیزیکی و روانی است.

خطر فقدان قاعدگی در چیست؟
در صورت فقدان قاعدگی به مدت طولانی،خطر کاهش دانسیته استخوانی و ایجاد پوکی استخوان زودرس وجود دارد.به نظر میرسد سایر اختلالات قاعدگی ناشی از ورزش هم در کاهش دانسیته استخوان در دراز مدت موثر باشند.فقدان هورمون استروژن،لااق� � به صورت تئوریک سبب بالا رفتن چربیهای خون و ایجاد آتروسکلروز زودرس میشود.پس درمان مناسب اختلالات قاعدگی اهمیت بسزایی دارد.

بهترین راه جلوگیری از حاملگی در یک زن ورزشکار در سنین باروری چیست؟
در کل روشهای متعددی برای جلوگیری از بارداری وجود دارد.یکی از قابل پذیرش ترین این روشها،استفاد� � از قرصهای ضدبارداری است که با توجه
به نسل جدید آنها که دارای تعادل مناسبی از هورمونهای استروژن و پروژسترون است،دارای عوارض کمتری میباشند.از جمله فواید دیگر آنان میتوان به رفع علائم دردناک پیش از شروع قاعدگی،کاهش آنمی فقر آهن،ضایعات خوش خیم پستانی،بیمار� �های التهابی لگن،کیستهای تخمدانی و رماتیسم مفصلی اشاره کرد.به هر حال در صورت نیاز،از طریق مشاوره با پزشک نوع و نحوه مصرف دارو معلوم خواهد شد.

فواید فعالیت بدنی و ورزش در یک زن باردار
انجام تمرینات منظم بدنی در طی حاملگی سبب بهبود خواب،بالا رفتن حس اعتماد به نفس،کاهش شدت و یا بروز درد کمر و وریدهای واریسی،جلوگی� �ی از افزایش بیش از حد وزن و حفظ سطح آمادگی بدنی مادر میشود.اگرچه از لحاظ تئوریک،ورزش شدید در جریان حاملگی میتواند سبب ایجاد آسیب هایی به نوزاد و یا مادر شود.با توجه به تحقیقات انجام شده لزومی به کاهش شدت ورزش در زن باردار حس نمی شود.

چه ورزشهایی در یک حاملگی سالم و بی خطر توصیه میشوند؟
از انجام چه ورزشهایی باید خودداری کرد؟
آیا شکل ورزش برای تمام زنان باردار یکسان است؟
در جریان حاملگی،ورزشه� �ی با شدت کم تا متوسط انجام میشود.ورزش منظم(حداقل 3 بار درهفته)به شکلهای مقطع ترجیح داده میشود.
بعد از سه ماه اول حاملگی از ورزش در حالت خوابیده به پشت خودداری ورزند.چرا که این حالت سبب کاهش برون ده قلبی در بعضی زنان میشود.در ضمن دوره های طولانی مدت ایستادن هم توصیه نمیشود.
در صورت احساس خستگی باید ورزش را قطع کنند.اصولاً فعالیت تا حدی توصیه میشود که به خستگی نیانجامد.ورزش های بدون وزنه مثل دوچرخه سواری و شنا با حداقل خطر آسیب به مادر و جنین همراه بوده و میتوانند
تا پایان دوران حاملگی ادامه یابند.
انجام هر گونه ورزش که با خطر برخورد ضربه و آسیب به شکم هر ماه باشد،ممنوع است.خصوصاً در سه ماه آخر حاملگی،با توجه به وزن رحم حامله و نیز اضافه وزن،مادر باید مراقب از دست دادن تعادل بدن،ناشی از تغییر در محور ثقل باشد.
باید رژیم غذایی مناسب در جریان حاملگی و ورزش تأمین شود،به علاوه تأمین آب مورد نیاز بدن داراری اهمیت است.
ورزشهای دوران حاملگی وابسته به وضعیت هر فرد تفاوت خواهد کرد.نوع این ورزشها بسته به سطح آمادگی بدنی قبلی خانم باردار،وضعیت
پزشکی وی،در دسترس بودن وسایل تمرینی و ترجیح خود وی است.
قطع ورزش در صورت وجود هر یک از علائم زیر توصیه میشود:تنگی نفس،سردرد،ضع� � عضلانی،تهوع،� �ستگی،درد قفسه سینه،درد پشت،درد لگن،اشکال در راه رفتن،کاهش فعالیت جنین،انقباضا� � متوالی رحم،خونریزی از واژن و ترشح مایع آمنیوتیک.
منع مطلق انجام ورزش در حین حاملگی شامل موارد زیر است:خونریزی های اخیر رحمی،دیسترس جنینی،بیماری� �ای قلبی،سابقه سقط یا زایمان زودرس(بیش از یکبار)،فشار خون حاملگی دیابت و بیماری کلیوی کنترل نشده،پارگی اخیر پرده ها.
از شیرجه زدن در آب،رفتن به مکانهای با ارتفاع زیاد و اکسیژن کم،شنا در آب بسیار گرم یا بسیار سرد و اسکی روی آب نیز خودداری شود.