تحقیقات علمی راجع به تاثیر استروییدها روی قلب انسان
تحقیقات و شواهد علمی که برای نشان دادن
عوارض خطرناک استرویید ها انجام شده کم نیستند , که در زیر به چند نمونه از آنها اشاره شده که دو مورد آنها راجع به خطرات استروییدها برای قلب است .
1- یک گروه از
بدنسازان حرفه ای که استرویید مصرف میکردند با
بدنسازانی که تا بحا * از آن استفاده نکرده بودند مقایسه شدند. دانشمندان توسط اکوکاردیوگرا ی (
تصویربرداری از قلب توسط امواج صوتی ) متوجه شدند که بطن چپ ( بخش اصلی پمپاز
خون توسط قلب ) افرادی که تحت اثر استرویید هستند حدود 25% نسبت به دیگر ورزشکاران افزایش حجم داشته است . ه
مچنین دیواره عضلانی قلب آنها 20% ضخیمتر شده بود . اما با این وجود بازده قلبی
عروقی آنها 18% کمتر از
بدنسازان طبیعی بود.
با کنار گذاشتن استرویید و گذشت زمان , سایز قلب این افراد کاهش پیدا کرد , اما هیچ وقت به اندازه عادی اول برنگشت.
2- در سال 1997 تحقیقی در مجله Cardiology درمورد تاثیر استروییدهای آنابولیک روی قلب منتشر شد . این تحقیق منحصر به فرد بود زیرا روی دو برادر دو قلوی
بدنساز انجام شد که یکی از آنها 15 سال استرویید مصرف میکرد در حالی که دیگری بدون
دارو تمرین میکرد. هر دو مدت 20 سال
بدنسازی کرده بودند. اندام هر دوی آنها در این تحقیق بسیار حجیم با عضلات بزرگ و قدرتمند توصیف شده بود. هردو مقامهای بسیار ایالتی و ملی در
بدنسازی و
پاورلیفتینگ برده بودند.هردو طی یکسال از یک
برنامه تمرینی و رزیم غذایی مشترک استفاده کردند.
تست اولیه آنها مربوط به عملکرد قلبی آنها توسط اکوکاردیوگرا ی انجام شد. هر دو دارای فشار
خون نرمال بودند. سطح
تستوسترون فردی که از
دارو استفاده نمیکرد حدود 2/6 نانوگرم در میلی لیتر بود و دیگری بالاتر از 5/11 نانوگرم در میلی لیتر . سطح نرمال
تستوسترون در
خون حدود 8/8- 8/2 است و براحتی میتوان گفت که سطح
تستوسترون خون نفر دوم تقریبا 3 برابر حد نرمال بود. تست اکوکاردیوگرا ی نشان داد که این دو نفر , با سابقه زنتیکی مشابه و
تمرینات و تغذیه مشابه , تفاوتهایی در عملکرد قلبی دارند. بطوریکه فرد استفاده کننده از استرویید دارای بطن چپ بزرگتر ولی با عملکرد ضعیفتر بود. ( به معنی اینکه قسمت پمپاز کننده قلب او بزرگتر ولی سفت تر و زمخت تر بود)
این موارد میتوانند نقش مهمی در *** ناگهانی , بر اثر ایست قلبی که در درصدی از مصرف کنندگان حرفه ای استرویید دیده شده , داشته باشند.
3- نتایج یک تحقیق در نشریه British medical (1996) چاپ شد , در مورد 5 نفر
بدنساز حرفه ای استفاده کننده از استرویید , که در یک کلینیک
ناباروری انجام شد. این افراد در حالی که بارها از دوزهای بالای استرویید استفاده کرده بودند, از اثر این مواد بر روی باروری اظهار بی اطلاعی میکردند. نتیجه بدست آمده دور از انتظار بود. تعداد اسپرم آنها صفر بود.
4- این یکی راجع به
هورمون رشد (GH) است. زمان کوتاهی پیش از *** یک بازیکن بزرگ
فوتبال آمریکایی ( یک بازیکن مشهور در دهه 80) که
سرطان مغز خود را مرتبط با
دوره های استرویید آنابولیک میدانست که طبق ادعایش , 26 سال مصرف میکرد. اما بقیه شواهد نشان میداد که مصارف اخیرGH توسط او دلیل اصلی رشد سلولهای خطرناک سرطانی بوده.
ه
مچنین یک تحقیق نشان میدهد که بالا رفتن سرطان
خون در کودکان زاپنی در سالهای اخیر مربوط به مصرف
هورمون رشد در آنهاست.
- نتیجه :
امیدوارم که متوجه شده باشید که مصرف استروییدها کاملا بی ارزش است. هیچ فایده ای نداره که شما یک بدن خوب اما مریض و بیمار داشته باشید . فایده ای نداره که شما الان خوب بنظر بیاین اما 10-20 سال دیگه.... . ( اگه تا اون موقع زنده باشید )
اولویت هر کس باید بیشتر , بهتر و سالمتر زیستن باشد.(naturalbodybuil ding)
