مدت زمان زيادي از روزگار و از دوره اي که ورزشکاران ايراني، پرورش اندام را تنها در افزايش حجم عضلات بالا تنه خلاصه مي کرده اند سپري نشده است اما با اين وجود به جرات مي توان گفت که اهميت عضلات پا در رسيدن به اهداف ورزشي در رشته پرورش اندام امروزه بر کسي پوشيده نيست. بر خلاف باشگاه هاي يکي دو دهه قبل ايران که تمامي امکانات ورزشي موجود در آنها به چند عدد دمبل و هالتر قديمي که وزن آنها نيز استاندارد نبوده و بالا و پايين مي زد چيز ديگري يافت نمي شد، امروزه به دليل استقبالي که جوانان و مخصوصا جوانان ايراني از اين اين ورزش کرده اند، باشگاه ها نيز به خوبي و به درستي تجهيز شده و دستگاه هاي بسيار خوبي نيز در اين قبيل اماکن يافت مي شود. البته از اين مهم نيز نمي توان گذشت که توليدات اين قبيل دستگاه ها نيز امروزه پيشرفت هاي بسيار خوبي را پشت سر گذاشته و امکان تمرين ايده آل بر روي عضلات مختلف بدن از زواياي مختلف را براي ورزشکاران فراهم کرده است. زماني که صحبت از عضلات پايين تنه به ميان مي آيد به عنوان نخستين عکس العمل مي توان گفت که حرکت اسکوات پا در ذهن آدمي زنده مي شود. اسکوات پا يکي از حرکات پايه در ورزش هاي قدرتي بوده و به جرات مي توان ادعا کرد که تمامي ورزشکاراني که به نوعي با وزنه تمرين مي کنند آن را بارها و بارها انجام داده و تجربه کرده اند اما با اين وجود از اين حقيقت نيز نمي توان گذشت که اين حرکت عليرغم اينکه معرف حضور همگان است اما ناگفته ها در مورد آن به قدري زياد است که حتي نمي توان تمام اين ناگفته ها را در يک و يا حتي در چند مقاله گنجاند. کم نيستند کساني که با انتخاب وزنه هاي افراطي در اين حرکت (اسکوات پا) دچار مصدوميت هاي شديد و فلج کننده در مفاصل و يا دچار بيرون زدگي...